Milczenie 1963

Tystnaden

Scenerią filmu jest utopijne państwo totalitarne Timoka, leżące gdzieś w Europie. Posiada ono własny, dziwny język, starannie izoluje się od przybyszy, a po jego ulicach jeżdżą czołgi. Docierają tu dwie siostry, którym towarzyszy syn jednej z nich - Johan. Bohaterki bardzo się od siebie różnią: Anna jest hedonistyczna i… zobacz więcej

Reżyseria
Scenariusz
Aktorzy
, ,

Zdjęcia Zobacz wszystkie 17 zdjęć

Obsada Zobacz pełną obsadę

Ingrid Thulin
jako Ester, tłumaczka
Gunnel Lindblom
jako Anna, siostra Ester
Birger Malmsten
jako Barman
Håkan Jahnberg
jako Zastępczy kelner
Jörgen Lindström
jako Johan, syn Anny
Birger Lensander
jako Bileter w kinie
Nils Waldt
jako Kasjer w kinie
Olof Widgren
jako Starszy mężczyzna na hotelowym korytarzu
Eskil Kalling
jako Właściciel baru
Eduardo Gutiérrez
jako Impresario zespołu karłów
Leif Forstenberg
jako Mężczyzna w lokalu z varieté
Lissi Alandh
jako Kobieta w lokalu z varieté

Fabuła

Scenerią filmu jest utopijne państwo totalitarne Timoka, leżące gdzieś w Europie. Posiada ono własny, dziwny język, starannie izoluje się od przybyszy, a po jego ulicach jeżdżą czołgi. Docierają tu dwie siostry, którym towarzyszy syn jednej z nich - Johan. Bohaterki bardzo się od siebie różnią: Anna jest hedonistyczna i zmysłowa, Ester intelektualna i opanowana. Te różnice są głównym powodem konfliktu, jaki się między nimi rozgrywa. Jego świadkiem jest mały Johan. opis dystrybutora

Gatunek
Dramat
Słowa kluczowe
izolacja, kelner, seks, zazdrość zobacz więcej

Zobacz także

Szczegóły

Premiera
2007-03-16 (kino), 1963-09-23 (świat), 2006-12-06 (dvd)
Dystrybutor
Gutek Film
Kraj produkcji
Szwecja
Inne tytuły
The Silence (USA)
Wiek
od 15 lat
Czas trwania
96 minut

Recenzje

Nie mamy jeszcze recenzji do tego filmu, bądź pierwszy i napisz recenzję

Komentarze 2

Avatar square 200x200

Matejsoner11 2009-08-31

Wprawia w osłupienie – Mój pierwszy film Bergmana i pierwszy, który znalazłem na półce w wypożyczalni. Przejdźmy do rzeczy.

Film to opinia. Opinia samego Bergmana na temat społeczeństwa szwedzkiego w tamtych latach. A właściwie o ich ubogim życiu duchowym. Mamy tu symboliczne ukazanie, w postaciach dwóch sióstr – jedna symbolizuje duszę, druga – ciało.

Film praktycznie pozbawiony fabuły (FABUŁY, nie scenariusza) – składa się z kilku scenek, dziejących się w ciagu jednego dnia. Nie fabuła się tu liczy, a punkt widzenia. Obserwatorem staje się tutaj mały, 10-letni chłopiec. Chłopiec, który jest zmuszony patrzeć na oschłą wymianę półsłówek, a w końcu zmieniającą się w milczącą konfrontację obu sióstr. Bergman przekazuje to widzowi znakomicie.

Pomijając fabułę i bardzo dobre aktorstwo, w filmie mamty też inne, świetne, genialne wręcz elementy. Zdjęcią i scenografia budują swoisty kilmat surrealizmu (genialna scena rozmowy starego kelnera z chłopcem),a całości nadaje kształt koszmarnego snu.

Zakończenie po prostu miażdży swoją przytłaczającą ponurością przekazu. Dwie siostry pogrążają się doszczętnie, jedna drugą. Scena, w której Ester odchodzi od Anne, kiedy ta jest w agonii, na długo pozostaje w pamięci.

Pierwszy film Bergmana i od razu taki szok.

9++/10

tfilippo Matejsoner11 2010-12-28 10

Doznasz dalszego szoku oglądając resztę filmów Bergmana:)

Współtworzą