Walka żywiołów 2005

The Squid and the Whale

Separację Bernarda i Joan boleśnie odczuwają ich dzieci, dwójka nastoletnich synów, Walt i Frank.

Reżyseria
Scenariusz
Aktorzy
, ,

Zwiastuny Zobacz wszystkie 1 zwiastun

Zdjęcia Zobacz wszystkie 9 zdjęć

Obsada Zobacz pełną obsadę

Owen Kline
jako Frank Berkman
Jeff Daniels
jako Bernard Berkman
Laura Linney
jako Joan Berkman
Jesse Eisenberg
jako Walt Berkman
William Baldwin
jako Ivan
David Benger
jako Carl
Anna Paquin
jako Lili
Molly Barton
jako Absolwentka
Bo Berkman
jako Absolwent
Matthew Kaplan
jako Absolwent
Simon Kaplan
jako Absolwent
Matthew Kirsch
jako Absolwent

Fabuła

Nauczyciel akademicki Bernard (Jeff Daniels) ma ambicje pisarskie. Literacki sukces jego żony Joan (Laura Linney) budzi w nim zazdrość i wpływa na decyzję o rozwodzie. Rozstanie przeżywają ich dwaj synowie, którzy muszą zadecydować po której staną stronie... Redox

Gatunek
Komedia, Dramat
Słowa kluczowe
przyjaciel, kawa, rodzina dysfunkcyjna, pielęgniarka zobacz więcej

Zobacz także

Szczegóły

Premiera
2005-01 (świat), 2006-06-05 (dvd)
Wytwórnia
Samuel Goldwyn Films
Sony Pictures International
Destination Films zobacz więcej
Kraj produkcji
USA
Wiek
od 16 lat
Czas trwania
81 minut
Budżet
1 500 000 USD

Recenzje

Grunt to rodzina. 9
  • 2010-09-26
  • napisana przez
  • zobacz wszystkie moje recenzje

Niekiedy kino bywa dla artystów próbą rozliczenia się z własną przeszłością. Filmy te przyjmują rodzaj seansu psychoanalizy, w którym filmowcy próbują zmierzyć się z własnymi lękami, aspiracjami czy marzeniami. Noah Baumbach, twórca niezależnych produkcji nie wpada jednak w ten "rozliczeniowy" wir - tworzy za to obraz osobisty, bez omijania trudnych i często wstydliwych tematów oraz upiększania wydarzeń. Reżyser wplata jedynie wątki autobiograficzne, by móc opowiedzieć niekonieczną barwną historię zawiłych relacji rodzinnych.

Cała opowieść skupia się na losach pewnej nowojorskiej rodziny. Z pierwszego punktu widzenia wyglądają na stabilną i szczęśliwą rodzinę. Kiedy przybliżymy się zachowaniom bohaterów zauważymy, że fundamenty pękają i owe szczęście pomału pryska. Rodzina dzieli się na dwa wrogie sobie obozy. Między dwoma stronami barykady stają ojciec Bernard (Jeff Daniels) i starszy syn Walt (Jesse Eisenberg) oraz naprzeciw nich matka Joana (Laura Linney) i Frank (Owen Kline), młodszy z braci.

Noah bardzo trafnie opisał klimat lat 80., w którym dzieje się cała akcja filmu, różne temperamenty i kontrasty społeczne. Filmowiec poddaje swoje postacie przenikliwej analizie, ukazując tym samym ich wady i sposoby na życie. Nie dzieli ich na bohaterów dobrych i złych. Nie komentuje ich decyzji i nie każe nam wybierać po której stronie barykady mamy stanąć, ale także nie wybiela grzeszków postaci. Ojciec jest tutaj do szpiku kości snobem, który ma się za wielkiego pisarza, mimo, że od jakiegoś czasu nie wydał żadnej znaczącej publikacji, syn jest rosnącym lojalistą. Ich postawy podczas trwania filmu nie ulegną zmianie. Nie będzie kolorowego happy endu. Baumbach nie idealizuje wizerunku rodziny, ale odwzorowuje jej wszelkie wartości w sposób bardzo realistyczny, nadając jej tym samym uniwersalny wymiar.

Scenariusz filmu powstały na bazie osobistych doświadczeń reżysera. Nominowany do Oscara scenopis to apogeum zestawienia produkcji innych niezależnych twórców, jak Allena, Smitha, Andersona (z którym nadal współpracuje przy różnego rodzaju produkcjach) czy Jarmuscha. Całą oś fabularną filmu stanowi separacja rodziców, ale historię ubogaca grono wątków, które budują historię i wizerunek rodziny, a nie przyczyniają się do faktycznego rozwoju zdarzeń. Szkoda, że film trwa tak krótko, bo niespełna półtora godziny. Stąd też otwarte zakończenie lub trafniejsze będzie określenie "braku" zakończenia, chociaż ostatnim kadrem Baumbach zmusza nas do chwili refleksji po tym, co zobaczyliśmy na ekranie.

Twórcy skompletowali imponującą obsadę, która poradziła sobie z powierzonymi zadaniami. Jeff Daniels, który na swoim aktorskim dorobku zanotował wiele wspaniałych kreacji, tutaj także odnotowuje kolejny sukces. Jego bohater, intelektualny snob narzuca wszystkim swoje wartości, cele, nie godząc tym samym na ich odrzucenie czy nie respektowanie. Znakomicie wypadli filmowi bracia, czyli Jesse Eisenberg i Owen Kline. Pierwszy z nich, wówczas 22-letni aktor zręcznie oddał cechy początkowego poddaństwa się pod jarzmo ojca, a następnie oznaki buntu.

Do tego na wielkie uznanie zasługuję także dobranie utworów muzycznych (szczególnie wpadające w ucho jest "Swimming Song" Loudona Wainwrighta). Jeżeli już jestem przy piosenkach to muszę napomknąć o jednej rzeczy, która wydała mi się dość nielogiczna. Otóż, Walt wygrywa konkurs szkolny, śpiewając w słowo w słowo jedną z piosenek Pink Floydów "Hey You". Przy tym na całej sali nie znalazła się ani jedna osoba, która chociażby kojarzyła ten utwór.

Walka żywiołów to szczery obraz, trywialnie mówiąc, który bawi i uczy. Polecam entuzjastom kina gadanego zapoznać się z tym offowym filmem Noaha Baumbacha. Nie tylko wspaniale spędzą czas, ale także utwierdzą się w przekonaniu, że aby móc opowiedzieć o trudnych doświadczeniach nie trzeba schodzić na mielizny i uproszczenia fabularne.

4 z 4 osoby uznało tę recenzję za pomocną.
Czy ta recenzja była pomocna? Tak Nie

Czy wiesz, że?

Ciekawostka

Bill Murray miał zagrać jedną z głównych ról - ojca, jednak w ostatniej chwili wycofał się z projektu. Argumentował, że był wyczerpany po występie w Broken Flowers i chce odpocząć. Ostatecznie jego rolę przejął Jeff Daniels. zobacz więcej

Komentarze 2

Avatar square 200x200

Quagmire 2015-07-19 9

9/10 – Prawdopodobnie najlepszy film 2005 roku, raczej wtedy zignorowany i wyróżniony jedynie nominacją do Oscara za scenariusz. Będące wtedy na topie "Brokeback Mountain" i "Good Night and Good Luck" są przy tym obrazie jedynie siwymi włoskami na brodzie Jeffa Danielsa.

Baumbach od pierwszej sceny niesamowicie wnikliwie przygląda się kryzysowi małżeńskiemu który w konsekwencji prowadzi do rozpadu rodziny i zachwiania zachowaniem dorastających synów. Niesamowite jest z jaką płynnością puentuje humorem kwestie duszne, wstydliwe i nieprzyjemne których jesteśmy świadkami w trakcie tej opowieści. Dzięki lekkości swojej narracji Baumbach potrafi sprzedać także bardzo odważne zagadnienia dotyczące dorastania, szczególnie w przypadku bohatera granego przez Owena Kline’a. Musiało to być szczególnie trudne dla jego rodziców którymi są znani aktorzy Kevin Kline i Phoebe Cates od lat tworzący szczęśliwą parę. Ale rozumiem, że trudno było przegapić tak znakomity skrypt.

Twórca Frances Ha fantastycznie zwodzi widza, podsuwając mu w trakcie seansu argumenty do zajęcia każdej ze stron, aż w końcu finałową, bardzo prostą sceną pozwala wybrzmieć świetnej puencie, która jest odpowiedzią na wszystkie zadane w trakcie seansu pytania.

miodzik 2012-02-21 8

Przejmujący obraz – Przejmujący i gorzki obraz rozpadającej się rodziny – przejmujący, bo jak to często bywa największe konsekwencje w takich przypadkach ponoszą dzieci – gorzki, bo rodzice zamiast im pomóc to zachowują się egoistycznie. Normalnie dałbym 7/10, ale daję 8 za kapitalną ścieżkę dźwiękową (szczególnie dziękuję za Pink Floyd).

Współtworzą