Freddy nie żyje: Koniec koszmaru 1991

Freddy's Dead: The Final Nightmare

Doktor Maggie Burroughs pracuje w specjalnym ośrodku dla młodzieży po przejściach. Jednym z jej wychowanków jest John Doe, jedyny ocalały z rzezi, jaką urządził wśród nastolatków ze Springwood słynny „gość ze snów” Freddy Krueger. Na skutek strasznych doświadczeń chłopak cierpi na amnezję. Maggie znajduje w jego kieszeni… zobacz więcej

Reżyseria
Scenariusz
Aktorzy
, ,

Zwiastuny Zobacz wszystkie 1 zwiastun

Zdjęcia Zobacz wszystkie 4 zdjęcia

Obsada Zobacz pełną obsadę

Robert Englund
jako Freddy Krueger
Alice Cooper
jako Ojciec Freddy'ego
Lisa Zane
jako Dr Maggie Burroughs
Shon Greenblatt
jako John Doe
Lezlie Deane
jako Tracy
Ricky Dean Logan
jako Carlos
Breckin Meyer
jako Spencer
Yaphet Kotto
jako Doc
David Dunard
jako Kelly
Tobe Sexton
jako Nastoletni Freddy
Roseanne Barr
jako Bezdzietna kobieta
Tom Arnold
jako Bezdzietny mężczyzna

Fabuła

Doktor Maggie Burroughs pracuje w specjalnym ośrodku dla młodzieży po przejściach. Jednym z jej wychowanków jest John Doe, jedyny ocalały z rzezi, jaką urządził wśród nastolatków ze Springwood słynny „gość ze snów” Freddy Krueger. Na skutek strasznych doświadczeń chłopak cierpi na amnezję. Maggie znajduje w jego kieszeni fragment gazety z artykułem dotyczącym Springwood. Razem postanawiają zbadać ten trop. Na miejscu okazuje się, że Freddy Kruger miał córkę, którą mu odebrano. Zszokowana doktor Maggie powoli uświadamia sobie, że to właśnie ona jest ową córką. W ostatecznej bitwie o uwolnienie świata od potwora ze spalona twarzą będzie musiała zmierzyć się z własnym ojcem. opis dystrybutora

Gatunek
Horror, Komedia, Fantasy

Szczegóły

Premiera
1991-09-05 (świat), 2008-11-19 (dvd)
Kraj produkcji
USA
Inne tytuły
Koszmar z ulicy Wiązów 6
A Nightmare On Elm Street 6
Wiek
od 18 lat
Czas trwania
89 minut
Budżet
5 000 000 USD

Recenzje

Szósta część serii „Koszmar z ulicy Wiązów” nie cieszy się wśród fanów Freddy’ego Kruegera szczególną sympatią. 5

Trudno się temu dziwić – w końcu jak lubić film, w którym nasz idol po wielu perypetiach pada wreszcie trupem? I to podobno nieodwołalnie!

Niestety śmierć Freddy’ego nie jest jedyną wadą filmu „Freddy nie żyje: Koniec koszmaru”. Niemal równie przykry jak zgon tytułowego potwora jest fakt, że w zasadzie przez cały film nie traktuje się tej postaci poważnie. Po raz pierwszy Freddy ukazuje nam się tutaj w nieźle rozegranej scenie koszmaru głównego bohatera (która należy zresztą do najciekawszych fragmentów tego odcinka), ale czy ktoś mi może wyjaśnić dlaczego kazano mu w niej przybrać postać czarownicy na miotle? Później widzimy kolejno: Freddy’ego-wrednego bachora, który używa swojej słynnej rękawicy nie po to aby rozcinać ofiary na kawałki, ale po to aby pojeździć sobie ostrzami po szkolnej tablicy i wywołać „rozrywający czaszkę dźwięk” (efekt będzie nieprzekonujący niezależnie od tego jak bogate kino domowe posiadacie); Freddy’ego-postać z gry komputerowej rozdającą na prawo i lewo radosne komputerowe kopniaki; czy wreszcie – Freddy’ego dającego się pokonać średnio wysportowanej kobiecie kilkoma mało fantazyjnymi ciosami. Aż tak kabaretowo i niegroźnie nie prezentował się jeszcze Krueger w żadnej z dotychczasowych części serii.

Nie pomaga też naciągana fabuła tego filmu. Cierpiący na amnezję „John Doe” (Shon Greenblatt) trafia do przytułku dla młodzieży z problemami, w którym pracuje doktor Maggie Burroughs (Lisa Zane). Kiedy okazuje się, że chłopak jest jedynym ocalałym dzieckiem z przeklętego Springwood, zdajemy sobie sprawę, że Freddy może wkrótce zaszczycić swoją obecnością nie tylko sny pani doktor, ale również jej przyjaciela i współpracownika (Yaphet Kotto) oraz ich niesfornych podopiecznych (Breckin Meyer, Ricky Dean Logan, Lezlie Deane). A jak już Freddy porządnie narozrabia, Maggie będzie musiała sięgnąć po ostateczne i najryzykowniejsze rozwiązanie: założy czerwono-niebieskie okularki do oglądania filmów 3D i zapuści się w mroczne zakamary umysłu potwora...

Finał filmu „Freddy nie żyje: Koniec koszmaru” zrealizowano oryginalnie w technice trójwymiarowej i w trakcie seansów kinowych moment kiedy bohaterka zakłada okulary był dla widza znakiem, że należy uczynić to samo. Wypada to dość żałośnie – zwłaszcza kiedy oglądamy teraz te sceny w wersji „płaskiej”, a Lisa Zane wciąż mówi nam, że nagle „postrzega wszystko zupełnie inaczej”. Mimo tego typu przykrych momentów, także tę część „Koszmaru z ulicy Wiązów” ogląda się z pewną przyjemnością: w końcu Englund nie stracił tu całkowicie swojego wrednego uroku, Zane i Deane potrafią przykuć męską uwagę, a do tego raczy się nas mini-występami Alice’a Coopera, Johnny’ego Deppa, Roseanne Barr i Toma Arnolda. No a „nieodwołalna” śmierć Freddy’ego okazała się oczywiście umowna i parę lat później wymyślonego przez siebie potwora wskrzesił sam Wes Craven.

Autor recenzji: Bartłomiej Paszylk

1 z 1 osoba uznało tę recenzję za pomocną.
Czy ta recenzja była pomocna? Tak Nie

Czy wiesz, że?

Ciekawostka

Film został nakręcony w okresie od 14 listopada 1990 do lutego 1991 roku. zobacz więcej

Powiązane filmy Zobacz wszystkie 1 powiązany

Komentarze 1

Avatar square 200x200

bodek75 2013-01-05 3

3/10 – Freddy bawi i poraża… ale raczej już nie przeraża. No cóż taka karma.
Najsłabsza z dotychczasowych. Po prostu słaba.

Współtworzą