Śpioch 1973

Sleeper

Miles Monroe, sprzedawca w sklepie ze zdrową żywnością, został zahibernowany w trakcie operacji. Zostaje obudzony w roku 2173 i wybrany przez ruch oporu na obalenie rządzącego dyktatora. W przebraniu robota dostaje się do domu ekscentrycznej poetki Luny Schlosser, w której się zakocha, i która będzie chciała mu pomóc.

Reżyseria
Scenariusz
,
Aktorzy
, ,

Obsada Zobacz pełną obsadę

Woody Allen
jako Miles Monroe
Diane Keaton
jako Luna Schlosser
John Beck
jako Erno Windt
Mary Gregory
jako Doktor Melik
Don Keefer
jako Doktor Tryon
John McLiam
jako Doktor Aragon
Bartlett Robinson
jako Doktor Orva
Chris Forbes
jako Rainer Krebs
Mews Small
jako Doktor Nero
Peter Hobbs
jako Doktor Dean
Susan Miller
jako Ellen Pogrebin
Lou Picetti
jako M.C.

Fabuła

Miles Monroe, sprzedawca w sklepie ze zdrową żywnością, został zahibernowany w trakcie operacji. Zostaje obudzony w roku 2173 i wybrany przez ruch oporu na obalenie rządzącego dyktatora. W przebraniu robota dostaje się do domu ekscentrycznej poetki Luny Schlosser, w której się zakocha, i która będzie chciała mu pomóc. majron

Gatunek
Komedia, Sci-Fi
Słowa kluczowe
robot, dyktator, morderstwo, wózek inwalidzki zobacz więcej

Zobacz także

Szczegóły

Premiera
1973-12-17 (świat)
Kraj produkcji
USA
Czas trwania
89 minut
Budżet
2 000 000 USD

Recenzje

Nie mamy jeszcze recenzji do tego filmu, bądź pierwszy i napisz recenzję

Komentarze 1

Avatar square 200x200

Redox 2009-10-25 7

Allen absurdalnie – Jedna z najśmieszniejszych komedii w dorobku Allena. Absurd goni tutaj absurd. Masa świetnych gagów, błyskotliwych dialogów, które długo posiedzą mi w głowie. Wszystko wykonane z należytą gracją i dystansem. Woody nawiązuje do ery kina niemego (głównie filmów Chaplina) i ważniejszych filmów science fiction (w tym do Kubrickowskiej "Odysei"). Zaskakująco film utrzymał uniwersalną wymowę, na pewno nie zestarzał się i co najważniejsze powoduje podobne bóle brzucha porównywalne z oglądaniem popisów Monty Pythona. Plus wspaniała ścieżka dźwiękowa, skomponowana wspólnie z reżyserem, ten nowoorleański jazz to jednak coś.

Ulubione teksty:

Monroe: Mózg? To przecież mój drugi ulubiony organ!

Monroe: A co z moimi znajomymi?
Dr Melik: Nie żyją od blisko 200 lat…
Monroe: Ale przecież wszyscy jedli ryż organiczny!

Luna: Przestań! Drżysz jak osika.
Monroe: A jak mam drżeć?

Monroe: Mój ojciec był czarny, a matka biała. I vice versa

Luna: Powiedz mi jak to jest być przez 200 lat nieżywym
Monroe: Hmm… Coś jak weekend w Beverly Hills

Luna: W takim razie w co wierzysz?
Monroe: W seks i śmierć. Dobrze, że choć po śmierci nie ma się mdłości.

Luna: Aż trudno uwierzyć, że przez 200 lat pościłeś.
Monroe: 204. Łącznie z małżeństwem

Monroe: Jestem zwolennikiem prac ręcznych. Nie lubię ruchomych części, które nie należą do mnie.

Luna: Wierzę, że coś tam na górze nad nami czuwa.
Monroe: Ale niestety jest to rząd…

7+/10

Współtworzą