Zielona mila 1999

The Green Mile

Dozorca zakładu karnego dla więźniów oczekujących na wyrok śmierci chce pomóc Johnowi Coffey, który jest skazany za morderstwo dwójki dzieci.

Reżyseria
Scenariusz
Aktorzy
, ,

Zwiastuny Zobacz wszystkie 3 zwiastuny

Zdjęcia Zobacz wszystkie 78 zdjęć

Obsada Zobacz pełną obsadę

Tom Hanks
jako Paul Edgecombe
Michael Clarke Duncan
jako John Coffey
David Morse
jako Brutus "Brutal" Howell
Bonnie Hunt
jako Jan Edgecomb
James Cromwell
jako Naczelnik Hal Moores
Michael Jeter
jako Eduard Delacroix
Graham Greene
jako Arlen Bitterbuck
Doug Hutchison
jako Percy Wetmore
Sam Rockwell
jako "Wild Bill" Wharton
Barry Pepper
jako Dean Stanton
David E. Browning
jako Duchowny na pogrzebie
Mack Miles
jako Stary Hector

Fabuła

Historia Paula Edgecomba, który był dozorcą zakładu karnego dla więźniów oczekujących na wyrok śmierci. Jego obowiązkiem było przeprowadzenie skazanych przez "zieloną milę", czyli długi korytarz wyłożony zieloną wykładziną, za którym znajdowała się sala z krzesłem elektrycznym. Pewnego razu do zakładu przybywa John Coffey, który jest skazany za morderstwo dwójki dzieci. Correy jest Murzynem o wzroście ośmiu stóp i niezwykłych możliwościach uzdrawiających. Edgecomb jest przekonany, że Correy jest niewinny i próbuje tego dowieść. Qinka

Gatunek
Dramat
Słowa kluczowe
więzienie, morderstwo, sadyzm, nowotwór zobacz więcej

Zobacz także

Szczegóły

Premiera
2000-03-24 (kino), 1999-12-06 (świat), 2000-09-28 (dvd)
Dystrybutor
UIP - United International Pictures
Wytwórnia
Castle Rock Entertainment
Darkwoods Productions (producent)
Warner Bros. Pictures
Kraj produkcji
USA
Inne tytuły
Stephen King's The Green Mile (USA) (tytuł pełny)
Wiek
od 12 lat
Czas trwania
189 minut
Budżet
60 000 000 USD

Wiadomości zobacz wszystkie 4 wiadomości

Recenzje

Każde miejsce jest dobre na cud... Cud przemiany 10
  • 2007-08-14
  • napisana przez
  • zobacz wszystkie moje recenzje

Możliwe spoilery Film „Zielona mila” to ekranizacja jednej z powieści znanego pisarza – Stephena Kinga. Tym razem autor „zabiera nas” do lat 30. XX wieku, na Blok E jednego z amerykańskich więzień, gdzie skazani na krzesło elektryczne oczekują wykonania wyroku. Książka została przeniesiona na ekran i – pomimo drobnych zmian - bardzo wiernie oddaje zarówno treść swojego powieściowego pierwowzoru, jak i klimat nakreślony przez pisarza.

Film został zbudowany na zasadzie retrospekcji. Sędziwy Paul Edgecombe opowiada jednej ze współpensjonariuszek domu spokojnej starości o czasach, kiedy był strażnikiem w Bloku E oraz wykonawcą wyroków skazujących na śmierć. W pamięć zapadł mu jeden wyjątkowy więzień – potężnej postury, czarnoskóry John Coffey, oskarżony o gwałt i morderstwo na dwóch dziewczynkach. Jego niezwykłość nie polega jednak na okrucieństwie czynu, za który go osądzono, a na tym, ze został obdarzony w niezwykłą moc. Paul i jego współpracownicy z biegiem czasu poznają więźnia jako bojaźliwego, wrażliwego, ale najważniejsze - obdarzonego cudowną mocą "wybrańca", który cierpi z powodu zła rozprzestrzeniającego się po świecie.

Atmosfera filmu jest dosyć ciężka, maluje się raczej w ciemnych barwach – cały czas wręcz czuje się piętno śmierci i jej „zapach”, którym dawno już przesiąkły mury więzienia. Jest to tło dla może niezbyt wartkiej akcji, ale niezwykle istotnych zjawisk - przemian dokonujących się w skazańcach.

Oczekujący na wykonanie wyroku ludzie są bardzo różni – jedni wykorzystują pozostały im czas na przemyślenia, dzięki którym zaczynają odczuwać żal za to, co zrobili (Eduard Delacroix, Arlen Bitterbuck), ale są i tacy, którzy do końca pozostają nieobliczalni („Wild Bill” Wharton) i dla których nie istnieją żadne wartości.

Paul Edgecombe ma własną „filozofię” – więźniowie przyszli tu zapłacić za to, co zrobili – a cena jest najwyższa z możliwych: ich własne życie. W tym ostatnim okresie im także należy się prawo do godności, niezależnie od ich czynów. Edgecombe zdaje sobie sprawę, że szyderstwa pod adresem skazanych i zadawanie im dodatkowych cierpień sprawiłoby, że wykonawcy wyroków staliby się podobni do przestępców w chwili, kiedy popełniali oni czyn, który doprowadził ich na krzesło elektryczne. Paulowi udaje się zaszczepić ową filozofię niemal wszystkim swoim współpracownikom, oprócz jednego - Percy'ego Wetmore'a, który szuka najdrobniejszej okazji, aby więźnia dodatkowo poniżyć i odebrać resztę godności.

Przed obejrzeniem „Zielonej mili” nigdy nie zastanawiałam się nad tym, czy skazany za ciężką zbrodnię może wzbudzić u kogoś współczucie, nawet sympatię, a przede wszystkim szczerą wiarę, że jednak żałuje i rozumie ohydę swojego czynu. W filmie taką postacią jest przede wszystkim Eduard Delacroix, który zaprzyjaźnia się z myszką – „Panem Dzwoneczkiem”. Zwierzak – jak to zwierzak – kocha bezinteresownie; nie za to jaki ktoś jest, czy był, ale za to że po prostu jest. I być może to sprawia, że Delacroix zaczyna żałować „za swoje grzechy”. Postać więźnia, który podpalił dom z kilkorgiem ludzi w środku, zaczyna być postrzegana pod koniec życia jako wręcz postać sympatyczna, w której szczerą skruchę trudno nie uwierzyć, nie uważając się jednak za "naiwniaka". Myślę, że ogromny wpływ na to miała gra aktora Michaela Jetera, który wcielił się w opisaną postać. Podobnie – dzięki grze Michaela Clarke'a Duncana, sam widz – już „o kilka chwil” wcześniej, niż Paul Edgecombe - zaczyna zastanawiać się nad winą „łagodnego olbrzyma” – czy faktycznie mógł być sprawcą tak ohydnego czynu, dysponując jednocześnie tak niezwykłym darem?

Film porusza kilka ważnych problemów – wspomniane już prawo do godności w ostatnim okresie życia skazanego, jego prawo do godnej śmierci, która jest zapłatą za niegodny człowieka czyn. „Zielona mila” także uzmysławia nam, jak łatwo kogoś posądzić o zbrodnię tylko dlatego, że znalazł się na niewłaściwym miejscu o niewłaściwym czasie. W latach 30. XX w. wprawdzie nie dysponowano tak dokładnymi metodami badań w celu udowodnienia czyjejś winy, jakie mamy dzisiaj, jednak samo podejście do oskarżenia kogoś o zbrodnię, która nie ma naocznych świadków, budzi poczucie niesprawiedliwości. Dla ówczesnych ludzi być może taka sytuacja była zawsze 100% pewna – dziś wiemy, a raczej domyślamy się, w jak wielu przypadkach dochodziło do tragicznej pomyłki.

Film – podobnie jak książka skłania do przemyśleń na temat człowieka, człowieczeństwa, godności ludzkiej oraz nad tym, jak niespodziewanie jakieś wydarzenie może zmienić nasze życie, choć często zupełnie się tego nie spodziewamy. Dlatego jest to film godny polecenia, nie tylko ze względu na trafny dobór aktorów i ich świetną grę, bardzo dobrze uchwyconą atmosferę czasów i miejsca, jakim jest Blok Śmierci, ale właśnie ze względu na poruszoną tematykę związaną z człowiekiem.

4 z 7 osób uznało tę recenzję za pomocną.
Czy ta recenzja była pomocna? Tak Nie

Czy wiesz, że?

Ciekawostka

Harry Dean Stanton występuje w jednej z ról w Zielonej mili. W filmie pojawiają się również bohaterowie Harry i Dean Stanton. Jest to jednak tylko szczęśliwy zbieg okoliczności istniejący w książce na podstawie której nakręcono film, na długo przed tym zanim Harry Dean Stanton otrzymał rolę w filmie. zobacz więcej

Wpadka

W scenie, kiedy Dziki Bill szarpie się ze strażnikami, widać na ich biurku stojący mały, czarny zegar, który zostaje strącony na podłogę. Jest to model Westclox Big Ben Style 5. Model ten został wykonany przez Henryego Dreyfussa w 1939, a akcja filmu ma miejsce 4 lata wcześniej. zobacz więcej

Pressbook

Historia — ZIELONA MILA ma formę serii retrospekcji, których narratorem jest Paul Edgecomb. Opowiada on swoją historię przyjaciółce Elaine Connelly. Edgecomb mieszka teraz w starym domu odpoczywając po 60-cioletniej pracy jako szef strażników w celi śmierci więzienia Cold Mountain. Edgecomb zajmował się nadzorem nad czterema mordercami czekającymi na ostatni spacer "zieloną... zobacz więcej

Powiązane filmy Zobacz wszystkie 5 powiązanych

Komentarze 32

Avatar square 200x200

Jankes 2015-04-01 10

9/10 – Zgadzam się z każdą poprzednia opinią, wyjątkowy film. Pomimo upływu czasu, nic nie traci na wartości, wspaniała historia i gra aktorów, świetny film.

Justyna007 2014-01-02 10

[10/10] Doskonały, Idealny! – Bardzo wzruszający film.

kryptonite_blanche 2013-08-24 9

Ulubiony – Jeden z moich ulubionych filmów – przy ostatnich scenach zawsze się wzruszam…

bpositive 2012-10-03

Arcydzielo – Arcydzielo zaraz obok Forest Gump’a!
10/10

Qbol 2012-07-14 10

Najlepsze dramaty – Mój subiektywny ranking – W tym zestawieniu postanowiłem się podzielić z Tobą listą filmów, które w moim życiu odegrały duże znaczenie. Każdy z tych dramatów jest wyjątkowy i niesie ze sobą przesłanie, którego nie sposób wymazać z pamięci. Wybór nie był prosty. Wiele filmów nie znalazło się na tej liście, chociaż na to zasługują, jednak może znajdę dla nich miejsce w innym artykule.

Całość: [usunięte przez moderatora]

Współtworzą