Gosford Park 2001

Jest listopad 1932 roku, Gosford Park to wspaniała wiejska siedziba, do której sir William McCordle i jego żona - Lady Sylvia McCordle zapraszają przyjaciół i krewnych na przyjęcie połączone z polowaniem. W tej dość ekscentrycznej grupie znajdują się Constance - ciotka Lady Sylvii, Ivor Novello - kuzyn Williama, a zarazem znany… zobacz więcej

Reżyseria
Scenariusz
Aktorzy
, ,

Zwiastuny Zobacz wszystkie 1 zwiastun

Zdjęcia Zobacz wszystkie 13 zdjęć

Obsada Zobacz pełną obsadę

Maggie Smith
jako Constance Trentham
Kristin Scott Thomas
jako Lady Sylvia McCordle
Kelly Macdonald
jako Mary Maceachran
Clive Owen
jako Robert Parks
Stephen Fry
jako Insp. Thompson
Emily Watson
jako Elsie
Ryan Phillippe
jako Henry Denton
Jeremy Northam
jako Ivor Novello
Alan Bates
jako Jennings
Helen Mirren
jako Pani Wilson
Richard E. Grant
jako George
Michael Gambon
jako Arthur

Fabuła

Jest listopad 1932 roku, Gosford Park to wspaniała wiejska siedziba, do której sir William McCordle i jego żona - Lady Sylvia McCordle zapraszają przyjaciół i krewnych na przyjęcie połączone z polowaniem. W tej dość ekscentrycznej grupie znajdują się Constance - ciotka Lady Sylvii, Ivor Novello - kuzyn Williama, a zarazem znany aktor i autor piosenek, a także Morris Weissman, amerykański producent filmowy, przyjaciel Ivora, poszukujący plenerów do nowego filmu. Kiedy przybywa grupa gości, w tym samym czasie grupa pokojówek i służących bezszelestnie zapełnia kuchnie i korytarze pod schodami. Wśród nich są: główny lokaj Jennings, lokaje George i Arthur, Probert - osobisty służący sir Williama, główna pokojówka, pani Wilson, zarządzająca kuchnią pani Croft i pokojówka Elsie. Ale nic nie jest takie, jakie się wydaje. Zarówno pośród obwieszonych klejnotami gości, jedzących obiad, ani też w sypialniach i stanowiskach pracy, gdzie służący pracują co dzień dla komfortu własnych pracodawców. Kiedy przez kilka pierwszych dni obserwujemy gości, a także obsługujący ich zespół, odkrywamy, że każda z osób ma swoje tajemnice, i że dwa z pozoru odrębne światy się łączą. Starczy tu wspomniecć dziwne stosunki łączące Henry'ego Dentona, drapieżnego lokaja Morrisa Weissmana i tajemniczego służącego, Roberta Parksa. Szczególnie Mary, młoda, świeżo przyjęta pokojówka, przerażona jest odkrywanymi sekretami. Nagle wydarza się morderstwo - ginie sir William. Do Gosford Park przybywa inspektor Thompson. Wydaje on zarządzenie, że nikt nie może opuścic posiadłości do czasu, kiedy nie odnajdzie się zabójca. Inspektor Thompson zdaje się przy tym ignorować służących, przebywających w Gosford Park. Popełnia w ten sposób olbrzymi błąd... Anonimowy

Gatunek
Kryminał, Dramat, Komedia
Słowa kluczowe
morderstwo, policja, anglia, zdrada zobacz więcej

Zobacz także

Szczegóły

Premiera
2002-05-10 (kino), 2001-11-07 (świat), 2003-05-19 (dvd)
Dystrybutor
Vision
Wytwórnia
Film Council (współpraca produkcyjna)
Chicagofilms (współpraca produkcyjna)
Sandcastle 5 Productions zobacz więcej
Kraj produkcji
USA, Wielka Brytania, Włochy
Wiek
od 15 lat
Czas trwania
137 minut
Budżet
19 800 000 USD

Recenzje

Klimat mych marzeń 7

Dawno to było, młody byłem wtedy. W telewizji dopadłem dokument o pewnej pisarce: Agacie Christie. Blisko godzinny program wprawił mnie w zaciekawienie, a zwłaszcza jedno: nazwanie szacownej matrony "Królową kryminału"...

Po jakimś czasie odkryłem ze zdziwieniem (do dzisiaj nie wiem czemu), że w pobliskiej bibliotece jest sporo jej książek - blisko 50, co jak na dorobek tej pisarki wynoszący 78 powieści było całkiem zadowalającym wynikiem dla amatora. No nic, "Noc w bibliotece" wziąłem do poduszki. I tama puściła. "Pani McGinty nie żyje"; "10 murzynków"; "Morderstwo w Orient Expresie"; "Godzina zero". Chłonąłem jej powieści kilka lat aż doszedłem do 49 połkniętych historii. Dzisiaj, blisko dekadę po pamiętnym programie w telewizji zmieniło się niewiele w moim guście literackim (i nie tylko): wprawdzie miejsce Agathy zajął Palahniuk ze swoją nihilistyczną satyrą, ale mym ulubionym bohaterem pozostał Herkules Poirot. Wciąż wracam do niektórych powieści pisarki.

Dlaczego to piszę? Żeby uświadomić wam moje stanowisko, które objąłem względem tego filmu, jak i jego reżysera - Roberta Altmana, od pierwszych minut, pierwszych dźwięków muzyki z pianina i angielskiego akcentu. A gdy jeszcze pojawił się dom... Nie uwierzyłem. Po prostu. Nie mogłem uwierzyć, że komuś tak idealnie udało się przełożyć klimat książek Agathy na wymowę filmu!

Fabuła? Grupa ludzi mniej lub bardziej ze sobą związana przybywa do domu Williama McCordle'a. Tradycyjne spotkanie, drinki, bilard, partyjki brydża, polowania. Jednak pan domu zostaje zabity...

Większość jest odwzorowane niemalże z chirurgiczną precyzją względem książek królowej kryminału: zabójstwo pojawia się dosyć późno i nie stanowi głównego wątku opowieści. Bardziej liczą się relacje międzyludzkie. Skrywane tajemnice, bo każdy ma swoją: ktoś jest czyimś bratem, ktoś czyjąś matką. On wiedział o podrobieniu dokumentów, jednak nic nie zrobił, bo było mu z tym wygodniej. Ona wcześniej odkryła zwłoki, jednak by nie być podejrzaną, nic nie mówiła i uciekła w pośpiechu - stąd ten stłuczony wazon. On z kolei wie, kto zabił, jednak woli szantażować mordercę. Itd... Ukryte spojrzenia, ucieczki po kryjomu, twarze mówiące wszystko. Na nic się to jednak zda, jeśli galeria postaci nie jest odpowiednio bogata i zróżnicowana. A więc, kogo tu mamy? Apodyktyczną staruszkę, która gardzi wszystkimi. Aktor. Producent filmowy. Niekochana żona. Służący z dziwnym akcentem, lokaj z przeszłością czy osoba z sierocińca. Jednak, co ważne, nikt z nich nie jest jakoś szczególnie podkreślony, wywyższony. Wszystko jest idealnie zrównoważone: historia służącej jest tak samo ciekawa jak żony denata.

Nie można było się obyć bez perfekcyjnej scenografii. I taka jest! Stary, angielski dom jest dokładnie taki, jaki być powinien: zadbany, obszerny, z klasą. Sielska pogoda (deszcz!!), świetne krajobrazy, piękne kostiumy.

Ideał? Nie. Mimo przedniego klimatu sama historia morderstwa jest potraktowana nieco po macoszemu. Sam inspektor policji to mało ciekawa postać, a poszukiwanie mordercy to po prostu kpina w żywe oczy. Ale mimo to, ja ten film po prostu pokochałem, chociażby ze względu na pierwsze wrażenie, jakie na mnie wywarł. Dla miłośników Agathy Christie pozycja obowiązkowa!

0 z 2 osoby uznało tę recenzję za pomocną.
Czy ta recenzja była pomocna? Tak Nie

Czy wiesz, że?

Ciekawostka

W filmie ani razu nie pada jego tytuł. zobacz więcej

Pressbook

Nagrody i nominacje — Nagrody Amerykańskiej Akademii Filmowej (Oscary): a) nominacje - najlepszy film - najlepsza reżyseria - Robert Altman - najlepsza drugoplanowa rola kobieca - Helen Mirren - najlepsza drugoplanowa rola kobieca - Maggie Smith - najlepszy scenariusz oryginalny - Julian Fellowes - najlepsza scenografia - najlepsze kostiumy Nagrody Amerykańskiego Instytutu Filmowego: a)... zobacz więcej

Komentarze 3

Avatar square 200x200

Wodnica79 2015-11-11 10

Obejrzałam przez przypadek – Miałam iść do kina na co innego, a trafiłam na ten film; przyjemne zaskoczenie; fajne filmidło na rozluźnienie się

tfilippo 2011-01-05 9

Aż musiałem podwyższyć mu średnią;) – Klasyka współczesnego kina, wybitna kreacja Helen Mirren a i reszta obsady w wysokiej formie. Nic dziwnego, prowadził ich jeden z nie żyjących już mistrzów reżyserii.

caryca84 tfilippo 2011-03-06 6

Nieważne czy mistrz czy nie – film się dłuży i jest po prostu nudny. Jest parę ciekawych scen, aktorstwo również na poziomie, ale i tak ogląda się jak jakąś wymuszoną adaptację lektury. Daję 6/10

Współtworzą