Upiór w operze 1990

The Phantom of the Opera

Do Paryskiej Opery zgłasza się Krystyna Daee, której głos zachwycił jednego ze sponsorów Opery - hrabiego de Chagny. Jednak z racji niskiego pochodzenia dziewczyny, żona nowego dyrektora, Carlotta - zazdrosna o każdą osobę, mogącą stanowić dla niej konkurencję na scenie - zamiast lekcji śpiewu proponuje nowo przybyłej pracę w… zobacz więcej

Reżyseria
Aktorzy
, ,

Obsada Zobacz pełną obsadę

Charles Dance
jako Eryk
Teri Polo
jako Christine Daee
Burt Lancaster
jako Gerard Carriere
Adam Storke
jako Hrabia Philippe de Chagny
Jean Rougerie
jako Jean-Claude
Ian Richardson
jako Cholet
Andréa Ferréol
jako Carlotta
Jean-Pierre Cassel
jako Inspektor Ledoux
André Chaumeau
jako Joseph Buguet
Marie-Thérèse Orain
jako Madame Giry
Frankie Pain
jako Śpiewaczka
Anne Julia Goddet
jako Śpiewaczka

Fabuła

Do Paryskiej Opery zgłasza się Krystyna Daee, której głos zachwycił jednego ze sponsorów Opery - hrabiego de Chagny. Jednak z racji niskiego pochodzenia dziewczyny, żona nowego dyrektora, Carlotta - zazdrosna o każdą osobę, mogącą stanowić dla niej konkurencję na scenie - zamiast lekcji śpiewu proponuje nowo przybyłej pracę w swojej garderobie. Dzięki uprzejmości pracownika Opery, Christine może przez pewien czas zamieszkać w jednym z pomieszczeń w podziemiach budynku.Dziewczyna nie zna krążącej od kilkudziesięciu lat legendy o Upiorze, który podobno zamieszkuje tutejsze katakumby. Podanie głosi, że nosi on maskę, a każdy, kto by zobaczył jego twarz lub zapuścił się zbyt głęboko do katakumb, ginie... Tymczasem Christine niespodziewanie interesuje się tajemniczy nieznajomy, podający się za muzyka, który oferuje jej swą pomoc w nauce śpiewu. Nie wyjawia jej, kim jest i - aby nie zostać rozpoznanym, nosi maskę... Wraz ze zmianą dyrekcji, nastają dla Opery czasy dość niespokojne. Nowy dyrektor ani myśli przestrzegać ultimatum, ani żądań, przesyłanych mu w listach przez "Upiora", na czym zaczyna cierpieć kariera jego żony i jego samego... Anonimowy

Gatunek
Dramat, Horror
Słowa kluczowe
zemsta, ucieczka, miłość, przyjaźń zobacz więcej

Zobacz także

Szczegóły

Premiera
1990-03-18 (świat)
Wytwórnia
Hexatel
Saban/Scherick Productions
Saban International N.V. zobacz więcej
Kraj produkcji
Francja, Wielka Brytania
Inne tytuły
Phantom der Oper (Niemcy)
Le fantôme de l'opéra (Francja)
Wiek
od 15 lat
Czas trwania
180 minut
Budżet
10 000 000 USD

Recenzje

Luźna adaptacja książkowego pierwowzoru 10
  • 2006-11-13
  • napisana przez
  • zobacz wszystkie moje recenzje

Możliwe spoilery Psychika ludzka jest ogromną zagadką, której do końca chyba nikt nigdy nie rozwikła. Właściwie żadnego człowieka nie można poznać do końca. Jednak kilka rzeczy jest pewnych. Np., że każdy z nas lubi się czasem bać – często sięgamy wtedy po jakiś horror. Człowiek jest z natury ciekawy nieznanego; tajemniczość danego miejsca, czy osoby podnosi w nas adrenalinę – pragniemy dociec prawdy i rozwikłać zagadkę. Taką tajemniczą postacią niewątpliwie jest bohater książki Gastona Leroux – Eryk. Mimo, że znamy nieco szczegółów dotyczących jego życia, nadal stanowi on wielką tajemnicę. Dodatkowe emocje wzbudza jego charakter i postępowanie oraz ciągłe ukrywanie się przed światem i ludźmi.

Wersja „Upiora w operze” z 1990 roku nie jest jedyną, ani pierwszą adaptacją tej powieści. Nie wszystkie ekranizacje były wierne książce – często opowieść snuta przez Gastona Leroux była jedynie punktem wyjścia, inspiracją dla twórców filmowych, którzy wykorzystali jedynie niektóre jej motywy, a stworzyli różniącą się od pierwowzoru historię.

„Upiór w operze” Tony’ego Richardsona też nie jest wierną adaptacją filmową powieści. Twórcy zaczerpnęli z niej ideę głównej postaci i miejsca akcji. Inne wątki i postaci są jedynie bardzo podobne. W filmie tym dokładnie znamy pochodzenie Eryka; wiemy, gdzie się urodził i kim są jego rodzice. Jego życie, podobnie jak w powieści, jest związane z Operą Paryską, w której podziemiach się ukrywa. Powodem takiego życia głównego bohatera jest jego wygląd. Nie wiemy dokładnie czym spowodowane jest oszpecenie jego twarzy; wiemy tylko, że taki się już urodził. Jednak jego twarz będzie tu cały czas zasłonięta maską i do końca filmu zostanie dla widza wielką niewiadomą. Ze słów samego tytułowego bohatera dowiadujemy się, że boi się ludzi, którzy go nie znają; nie chce stać się ‘ciekawostką’, wyrzutkiem wytykanym palcami. Akcja filmu toczy się mniej więcej sto lat temu, kiedy właśnie tacy ludzie byli raczej obiektem gapiowatej ciekawości, niż współczucia. Eryk został w tej wersji przedstawiony jako człowiek niezwykle wrażliwy, kochający piękno i sztukę, pragnący kochać i być kochanym.

Kiedy w Operze pojawia się Christine Daee (w tym filmie jest prostą dziewczyną obdarzoną niezwykłym głosem), Eryk dostrzega w niej podobieństwo do własnej matki, która umarła, kiedy był mały. Dlatego postanawia zostać nauczycielem przybyłej. I właściwie jest to początek dość skomplikowanej relacji między Christine i Erykiem. Dziewczyna bowiem kocha od lat hrabiego de Chagny, który przysłał ją do Opery, aby mogła pobierać lekcje śpiewu. Wraz z biegiem czasu dziewczyna zaczyna kochać także swojego tajemniczego nauczyciela. Może fakt, że tak naprawdę nie wie, czemu nosi on maskę sprawia, że rośnie w niej ciekawość jego wyglądu oraz pewność, że bez względu na wszystko, będzie mogła spojrzeć z uśmiechem w twarz Eryka i kochać go nadal. Kiedy Eryk spełnia jej prośbę i odsłania twarz, okazuje się jednak, że Christine nie była na to przygotowana. Poznawała swojego tajemniczego nauczyciela z zupełnie innej strony, poczynając od jego wnętrza. Wiedziała, że w głębi duszy jest wrażliwy i dobry. Ale moment, w którym okazało się, że nie może znieść widoku jego twarzy, stał się momentem przełomowym. Wkrótce dziewczyna zrozumiała, jakie relacje łącza ją z hrabią, a jakie z Erykiem. Sam Eryk jednak zrezygnował z walki o własne życie. Przekonany, że także Christine go porzuciła na dobre, poddaje się. Jej późniejszy występ i śpiew tylko dla niego na ostatnich kilka chwil życia przywraca mu jednak wiarę w człowieka.

Ta wersja „Upiora...” kończy się śmiercią tytułowej postaci. Dalsze losy Christine także wydają się widzowi łatwe do przewidzenia. Łatwo dojść do wniosku, że jest to film o skomplikowanych relacjach międzyludzkich i o samym skomplikowanym charakterze człowieka. Można nawet zaryzykować stwierdzenie, że jest to obraz z pewnym przekazem; może dzięki niemu ten i ów zastanowi się nad własnym stosunkiem do drugiego człowieka, któremu z wyglądu wiele brakuje do ogólnie przyjętego ideału piękna.

Film ma wiele plusów, chociażby sama obsada aktorska. Nie chodzi jedynie o znane nazwiska, ale też o, moim skromnym zdaniem, właściwy dobór aktorów do ról. Trudno nie przyznać, że każdy odegrał swoją partię bardzo dobrze i przekonująco, co szczególnie widać, jeśli chodzi o upiora. Rola ta była prawdziwym wyzwaniem aktorskim; aktor nie miał tu bowiem możliwości gry mimiką, co wbrew pozorom nie ułatwia sprawy.

Ogromnym plusem jest także muzyka. Wpadająca w ucho, łatwa do zapamiętania; każdemu, kto usłyszałby ją po obejrzeniu filmu, będzie się kojarzyła z tym obrazem.

A minusy? Cóż... Każdy zwolennik wierności adaptacji filmowych względem książkowych pierwowzorów od razu wypomni tutaj brak owej wierności. Ale nie można powiedzieć, aby twórcy filmu spłycili całą opowieść. Może więc warto obejrzeć film niejako ‘w oderwaniu’ od jego książkowego pierwowzoru, aby dojrzeć jego plusy, których mu nie brak.

2 z 3 osoby uznało tę recenzję za pomocną.
Czy ta recenzja była pomocna? Tak Nie

Komentarze 4

Avatar square 200x200

aniol_muzyki 2008-07-19 2

Super film, bardzo mnie wzruszył – Właśnie skończyłam oglądać Go na youtube i jestem pod ogromnym wrażeniem.
Widziałam "Upiora w operze" z kilku roczników (dwa roczniki nawet posiadam w swej kolekcji). Niektóre przypadły mi do gustu a niektóre nie. Np. Bardzo lubię "Upiora…" z roku 1925 oraz 2004, zaś nie lubię "Upiora…" z roku 1943, 1983 czy też 1998, zaś ten Erik…Bardzo przypadł mi do gustu. Bardzo Go polubiłam. Tak bym chciała poszerzyć swą kolekcję o ten film. Tylko nie wiem jak:( Nigdzie nie można Go dostać:( Może ktoś z Was wie, gdzie można go dostać.
Pozdrawiam.
P.S.: Mój adres mailowy to: aniol_muzyki@pino.pl

Lioness aniol_muzyki 2009-07-27

Film mam, gorzej z napisami jesli potrzebujesz

raczek13 2007-10-26

upiór w operze Teri Polo – Czy ktoś wie jak można zdobyć ten film szukam od kilku lat i nikt nie umie mi pomóc e-mail raczek13@wp.pl piszcie jak ktoś wie

Wodnica79 2006-10-05 10

Minęło już tyle lat… – Minęło już tyle lat, odkąd widziałam ten film po raz pierwszy, a ciągle mam do niego sentyment :-)

Spotkałam już wiele osób, które bezskutecznie szukają tego filmu na terenie Polski – ciekawe więc, że nigdy nie został wydany w wersji polskiej (z lektorem lub napisami)…

Współtworzą