Boso przez Hiroszimę 1983

Hadashi no Gen

Gen i jego rodzina prowadzą życie podobne do reszty mieszkańców Hiroszimy. Odwieczny głód nie daje spokoju, ale za to budzi w ludziach przemoc i agresję. Kiedy 6 sierpnia 1945 bomba atomowa zabija 200 tysięcy ludzi, Gen zmuszony jest do bycia dorosłym i do pomocy swojej rodzinie w walce o przetrwanie. Na kilka dni po tragedii… zobacz więcej

Obsada

Uzupełnij obsadę dla tego filmu

Fabuła

Gen i jego rodzina prowadzą życie podobne do reszty mieszkańców Hiroszimy. Odwieczny głód nie daje spokoju, ale za to budzi w ludziach przemoc i agresję. Kiedy 6 sierpnia 1945 bomba atomowa zabija 200 tysięcy ludzi, Gen zmuszony jest do bycia dorosłym i do pomocy swojej rodzinie w walce o przetrwanie. Na kilka dni po tragedii okazuje się, że rodziny ofiar są zarażeni, a przepełnione punkty medyczne nie są w stanie wszystkim pomóc. Aseq

Gatunek
Dramat, Historyczny, Animowany

Szczegóły

Premiera
1983-07-21 (świat)
Kraj produkcji
Japonia
Inne tytuły
Barefoot Gen
Czas trwania
85 minut

Recenzje

Dramat wojenny bezbłędnie połączony z anime. Niebywała rewelacja. 9
  • 2007-01-25
  • napisana przez
  • zobacz wszystkie moje recenzje

Możliwe spoilery Podchodząc do tego japońskiego obrazu spodziewałem się typowego opowiadania o wojennych klimatach, tyle że w mangowym wydaniu. Zostałem jednak pozytywnie zaskoczony. Film trafia do każdego widza swoim przesłaniem i wszystkim tym co ma na celu ta piękna opowieść. Twórcy "Boso przez Hiroszimę" stworzyli wspaniałą historię, która wydobędzie łzy z wielu z nas, bez względu na tożsamość. Dwie półtoragodzinne części tego wojennego dramatu to świetne i niepowtarzalne kino z równie niebanalną muzyką i ogólnym wykonaniem. Patrząc na obraz okiem przeciętnego widza dostrzegamy smutek i ludzką bezsilność, utratę i tęsknotę, jak i radość oraz nieustający optymizm. Perfekcyjnie dobrane elementy filmu utwierdzają w przekonaniu, że jest to dzieło idealne, dopasowane do każdej osobowości. Rzadko spotyka się takie zjawisko, dlatego "Boso przez Hiroszimę" zaliczam do pozycji obowiązkowych, które bez najmniejszych wątpliwości mogę polecić każdemu.

Hiroszima, lato 1945 roku. Bieda, głód, który najbardziej odczuwają dzieci oraz brak żywnościowych kartek to najbardziej dostrzegane rezultaty toczącej się już od trzech lat wojny amerykańsko-japońskiej. Wieczny głód stający się torturą dla dzieci z Hiroszimy budzi w ludziach przemoc i agresję. W niesamowicie poruszający sposób przedstawiono brak ludzkiej litości dla kogokolwiek, tutaj mam na myśli scenę, gdy Gen wraz ze swoim młodszym bratem próbują ukraść karpia, aby ich oczekująca dziecka mama mogła wyzdrowieć. Obraz wyraźnie pokazuje, że chłopcy szybko orientują się, że nie są pępkami świata. Jest to bardzo pouczająca opowieść w mangowym wydaniu mobilizująca dzieci do odpowiedzialności. Anime było w tym przypadku strzałem w dziesiątkę - co znaczy, że film obejrzy i starszy i młodszy widz.

Wybucha bomba atomowa, która w ułamku sekundy wypala 200.000 osób. Japonia przegrywa wojnę. Scena, w której ojciec z dziećmi na oczach ciężarnej matki i małego Gen zostają powoli pochłonięci przez ogień pod olbrzymią belką naprawdę robi wrażenie. Wzbudza jednocześnie uczucie przerażenia, jak i wzruszenie, tym bardziej, że nikt nie jest w stanie niczego zrobić. Bardzo prawdziwe i przepełnione realizmem sceny żywcem palących się osób i brutalnie zmasakrowanych zwłok szokują do granic wytrzymałości ludzkiej psychiki, która uruchamia wyobraźnię kompletnie zapominając, że to 'tylko' manga. Jest to olbrzymi atut gatunku anime. Nie codziennie mamy okazję zobaczyć tak przekonujący obraz zła i rozpaczy, postrzegany oczami dziecka, który potrafi w idealny sposób załagodzić brutalne wyobrażenia młodszego widza podgatunkiem anime, biorąc pod uwagę także wszystkie inne filmy fabularne z tego gatunku i tematyki. Kiedy mama gdzieś w ruinach zaczyna rodzić dziecko, Gen po raz kolejny zmuszony jest do bycia dorosłym i odebrania porodu. Teraz w trójkę rozpoczynają życie od nowa. Strach przed śmiercią, utrata włosów i słaba psychika pokazują ludzką bezsilność zderzając się ze światem dziecka, które nie ma motywacji, aby widzieć jakiekolwiek lepsze jutro. Pojawia się chłopiec, który bardzo przypomina Shinji, młodszego brata Gen. Bez większego zastanowienia przygarniają go. Bez przerwy przedstawiana jest walka o pokarm. Chłopcy postanawiają iść do pracy, gdyż bardzo zależy im na zdrowiu dopiero co narodzonej Tomoko, której organizm nie otrzymuje odpowiedniej dawki mleka. Zadaniem Gen i jego przybranego braciszka jest opieka nad dorosłym człowiekiem. Medyczne punkty są przepełnione, a lekarstwa zostały już tylko dla tych, którzy mają największe szanse na przeżycie. Film wyraźnie pokazuje, w jakim stopniu jedzenie może się stać jedynym powodem do radości.

Chłopcy w mgnieniu oka otrzymują sporą sumę pieniędzy, ich twarze promienieją. Z jednorazowego szczęścia śpiewają piosenki o jedzeniu i podskakują. Obraz ten zaskakuje, w jak poważny sposób należy podejść do tego typu historycznych dramatów. Nie doszukamy się ani jedno nieszczerego wersu bądź banalnej kwestii. Uradowane 'rodzeństwo' przynosi do domu cały wór z mlekiem. Okazuje się, że Tomoko właśnie zmarła z wycieńczenia. Po tylu dramatycznych przejściach dzieci coraz bardziej zaczynają postrzegać świat oczami dorosłych. Zmieniają się ich poglądy i perspektywy na przyszłość. Kiedy Gen zauważa, że jęczmień zaczyna kiełkować, natychmiast przypomina sobie pozornie infantylne nauki ojca o sile i mocy tej rośliny (przypomnienie pierwszej sceny filmu z samego początku). Z pozoru sugerujący się stereotypem, że przez 70 lat nic w Hiroszimie nie urośnie, nagle całkowicie zmieniają swój światopogląd oraz nastawienie do życia.

Podsumowując: jest to niesamowicie poruszająca i wciągająca opowieść z rewelacyjnie dopasowaną muzyką, praktycznie o wszystkich uczuciach, które nas mogą spotkać. Historia ta pozostaje w ludzkim umyśle na bardzo długi czas, dlatego film jest jak najbardziej wart każdego grosza, który wydacie na przekonujący film idealnie łączący ze sobą wszystkie filmowe gatunki, który każdemu zapewni wrażenia bez względu na wiek, czy osobowość.

1 z 3 osoby uznało tę recenzję za pomocną.
Czy ta recenzja była pomocna? Tak Nie

Komentarze 0

Avatar square 200x200

Współtworzą