Fanny i Aleksander 1982

Fanny och Alexander

Po wigilijnej kolacji w gronie rodzinnym trójka braci spędza noc w inny sposób: Oscar śpi razem z rodziną, Gustaw z kochanką, a Carl nie może spać i rozpamiętuje swoje nieudane życie. Następnego dnia cała rodzina idzie do kościoła na jutrznię (w kościele katolickim msza odprawiana przed wschodem słońca). W teatrze trwają… zobacz więcej

Reżyseria
Scenariusz
Aktorzy
, ,

Zdjęcia Zobacz wszystkie 35 zdjęć

Obsada Zobacz pełną obsadę

Pernilla Allwin
jako Fanny Ekdahl, córka Emilii i Oscara
Bertil Guve
jako Alexander Ekdahl, syn Oscara i Emilii (lat 10)
Börje Ahlstedt
jako Prof. Carl Ekdahl, drugi syn Heleny
Allan Edwall
jako Oscar Ekdahl, pierwszy syn Heleny, dyrektor teatru
Ewa Fröling
jako Emilie Ekdahl, żona Oscara, aktorka
Gunn Wållgren
jako Helena Ekdahl z d. Mandelbaum, była aktorka
Jarl Kulle
jako Gustav Adolf Ekdahl, trzeci syn Heleny, restaurator i biznesmen
Jan Malmsjö
jako Biskup Edvard Vergerus
Christina Schollin
jako Lydia Ekdahl, żona Carla, Niemka z pochodzenia
Kerstin Tidelius
jako Henrietta Vergerus, siostra biskupa
Emelie Werkö
jako Jenny Ekdahl
Marianne Aminoff
jako Blenda Vergérus, matka biskupa

Fabuła

Po wigilijnej kolacji w gronie rodzinnym trójka braci spędza noc w inny sposób: Oscar śpi razem z rodziną, Gustaw z kochanką, a Carl nie może spać i rozpamiętuje swoje nieudane życie. Następnego dnia cała rodzina idzie do kościoła na jutrznię (w kościele katolickim msza odprawiana przed wschodem słońca). W teatrze trwają ostatnie przygotowania do premiery „Hamleta”, gdzie Oscar ma zagrać Ducha. Podczas próby nagle traci przytomność i po bardzo krótkiej chorobie umiera... Anonimowy

Gatunek
Dramat, Fantasy
Słowa kluczowe
pogrzeb, surrealizm, samotność, kobieca nagość zobacz więcej

Zobacz także

Szczegóły

Premiera
2002-11-15 (kino), 1982-12-17 (świat), 2008-11-21 (dvd)
Dystrybutor
Gutek Film
Kraj produkcji
Francja, Szwecja, RFN
Inne tytuły
Fanny and Alexander (Wielka Brytania) (USA)
Fanny et Alexandre (Francja)
Fanny und Alexander (RFN)
Wiek
od 15 lat
Czas trwania
188 minut

Wiadomości zobacz wszystkie 2 wiadomości

Recenzje

Scena z dzieciństwa. 7
  • 2008-12-18
  • napisana przez
  • zobacz wszystkie moje recenzje

Współczesna forma światowej kinematografii powoli chyli się ku upadkowi. Coraz trudniej jesteśmy w stanie z gąszczu wszechobecnej tandety wyłowić prawdziwy rarytas filmowy, który na stałe pozostawi swój ślad w naszej pamięci. Wielcy i uznani filmowcy albo nieudanie eksperymentują lub niestety nie stąpają już po tym świecie. Na szczęście ci ludzie pozostawili po sobie niepowtarzalne arcydzieła, które dają cień nadziei, że kiedyś nastąpi wielkie odrodzenie.

W 2007 roku świat filmowy opuścił jeden z najwybitniejszych filmowców niekonwencjonalnego kina Ingmar Bergman. Filmy, tego pochodzącego ze Szwecji reżysera, scenarzysty, producenta i aktora zyskały uznanie i na stałe wpisały się w karty historii kinematografii. Bergman tworzył obrazy jedyne w swoim rodzaju. Każdy kolejny był niepowtarzalny. Tak charakterystycznego twórcę nie zawsze było można zrozumieć, jednak z czasem wzbudzał miłość i uwielbienie. Najlepszym tego przykładem jest Fanny i Aleksander, dzieło z 1982 roku, które dzięki współczesnej technice, wykorzystując najnowsze metody remasteringu, otrzymało odświeżony wygląd, który przypomina postać z czasów swojej premiery. Oryginalna fabuła w parze ze świeżością tworzą duet idealny.

Opowieść przedstawia historię rodzeństwa, dwunastoletniego Aleksandra (Bertil Guve) i jego ciągle milczącej siostry, ośmioletniej Fanny (Pernilla Allwin). Ich życie od najmłodszych lat nabrało kolorów w odcieni szarości. Ich dziecięcy świat nie może znaleźć miejsca i akceptacji w tym dorosłym. Film rozpoczyna się w 1907 roku, podczas Bożego Narodzenia w gronie rodziny Ekdahl. Helena i Oscar należą do grona ludzi sztuki, będąc aktorami w swoim własnym teatrze. Ich poukładane i szczęśliwe życie nie zapowiada wielkiej tragedii, jaka spadnie na tę zamożną rodzinę. Oscar umiera na deskach teatru podczas próby do przedstawienia. Po pewnym czasie Helena wychodzi powtórnie za mąż, za luterańskiego biskupa Vergerusa. Zaistniała sytuacja wprowadziła diametralne zmiany w życiu dzieci, których dotychczas sielankowy świat zamienia się w obraz niezrozumienia i braku tolerancji. Surowy, tyranizujący ojczym nie dopuszcza myśli o dziecięcych fantazjach i przewidzeniach. Ten sposób traktowania doprowadza Fanny i Aleksandra do odczucia tłamszenia i szykanowania za bycie dziećmi. W słowniku ojczyma nie ma miejsca na litość i słabość, które prowadzą ludzi do zguby. Szkoda tylko, że prawdziwe dzieciństwo rządzi się stanowczo innymi prawami.

„Fanny i Aleksander” skupia się na przedstawieniu zmian zachodzących w życiu rodzeństwa. Zderzenie ze sobą dwóch odmiennych światów tworzy bardzo ciekawą perspektywę. Los głównych bohaterów łapie za serce, dzięki czemu oglądający przeżywa wielkie emocje, łącząc się w bólu i cierpieniu. Obraz wielowątkowy, zmysłowy i przejmujący, daje pole do wielu ważnych przemyśleń. Film zyskał ogromne uznanie pośród krytyków, a co najważniejsze - widzów. Te pochwały przeniosły się na liczne nagrody: Oscar (najlepszy film nieangielski, najlepsze zdjęcia, scenografia i kostiumy), Złoty Glob, brytyjski BAFTA, czy francuski Cezar. Wygrane te świadczą o kunszcie produkcji, którą w kręgach filmowych okrzyknięto arcydziełem. „Fanny i Aleksander” jest najkosztowniejszym przedsięwzięciem w historii szwedzkiego kina, a wydanie tak niebagatelnej kwoty, w odróżnieniu do współczesnych produkcji, stanowczo się opłaciło. Ingmar Bergman słynie z wyrafinowanego kina, o specyficznym wyglądzie, dla wielu osób trudnego w odbiorze. Jego dzieła wymagają po prostu szczególnej uwagi, a po czasie wszystko stanie się zrozumiałe. Tak samo jak w opisywanym filmie, na który serdecznie zapraszam.

4 z 7 osób uznało tę recenzję za pomocną.
Czy ta recenzja była pomocna? Tak Nie

Komentarze 1

Avatar square 200x200

tfilippo 2010-12-28 10

Mistrzostwo Bergmana – W trzech godzinach zawarł te tematy, które podejmował we wcześniejszych dokonaniach. Dla koneserów może być odkryciem życia, niełatwym w odbiorze, ale za to pięknym i urzekającym.

Współtworzą