Jackie Brown 1997

Ten film to hołd złożony przez Tarantino filmom akcji z lat 80. i ich twórcom. Opowieść o pewnej stewardessie, która brała udział w przemycie narkotyków jest pełną zwrotów akcji historią posiadającą wyjątkowy klimat. Gangsterzy, broń, ciągłe intrygi i duże pieniądze. Reżyser wiernie trzyma się przyjętej konwencji, nadając jej… zobacz więcej

Reżyseria
Scenariusz
Aktorzy
, ,

W telewizji

HBO, 26 styczeń 2017, czwartek 00:55 (Polska) zobacz więcej

Zwiastuny Zobacz wszystkie 2 zwiastuny

Zdjęcia Zobacz wszystkie 37 zdjęć

Obsada Zobacz pełną obsadę

Pam Grier
jako Jackie Brown
Samuel L. Jackson
jako Ordell Robbie
Robert Forster
jako Max Cherry
Bridget Fonda
jako Melanie Ralston
Michael Keaton
jako Ray Nicolette
Robert De Niro
jako Louis Gara
Michael Bowen
jako Mark Dargus
Chris Tucker
jako Beaumont Livingston
LisaGay Hamilton
jako Sheronda
Tommy 'Tiny' Lister
jako Winston
Hattie Winston
jako Simone
Sid Haig
jako Sędzia

Fabuła

Ten film to hołd złożony przez Tarantino filmom akcji z lat 80. i ich twórcom. Opowieść o pewnej stewardessie, która brała udział w przemycie narkotyków jest pełną zwrotów akcji historią posiadającą wyjątkowy klimat. Gangsterzy, broń, ciągłe intrygi i duże pieniądze. Reżyser wiernie trzyma się przyjętej konwencji, nadając jej jednocześnie zupełnie nowy wymiar. Kleofas

Gatunek
Kryminał, Dramat, Thriller
Słowa kluczowe
krew, więzienie, morderstwo, przemoc zobacz więcej

Zobacz także

Szczegóły

Premiera
1998-11-20 (kino), 1997-12-25 (świat), 2000-10-26 (dvd)
Dystrybutor
UIP - United International Pictures
Wytwórnia
Miramax Films
A Band Apart
Kraj produkcji
USA
Inne tytuły
Rum Punch (USA) (tytuł roboczy)
Wiek
od 15 lat
Czas trwania
154 minut
Budżet
12 000 000 USD

Wiadomości zobacz wszystkie 3 wiadomości

Recenzje

Wyłamuje się z szeregu 8
  • 2009-08-26
  • napisana przez
  • zobacz wszystkie moje recenzje

Zacznijmy od tego, że filmy Tarantino mają to do siebie, że przeważnie wyróżniają się spośród innych swoją oryginalnością, treścią czy rolami aktorskimi. Ten jeden obraz stanowi wyjątek. I nie jest to bynajmniej wyjątek niechlubny, wręcz przeciwnie. Jackie Brown, "najnormalniejszy" z produkcji Quentina, jest jednym z lepszych, przebija takie obrazy jak Kill Bill czy niedawny Grindhouse: Death Proof, pod względem fabuły oraz aktorstwa. Nie jest typowym, amerykańskim szeregowcem, który jest wkładany między inne, nędzniejsze filmy. Jednak jest coś, co sprawia, że ten obraz jest oceniany jako najgorsza produkcja spod ręki Tarantino. Co to takiego?

Właśnie ta normalność. Tarantino nie pije już w dialogach do innych filmów, nie nadaje akcji szybszego niż potrzeba tempa. Prowadzi narrację w sposób powolny i systematyczny. Tytułowa bohaterka jest typową przedstawicielką amerykańskiej klasy średniej, a agenci FBI są lekko ciapowaci, ale wzbudzają sympatię. Świetnie też swoją rolę odgrywa Samuel L. Jackson, który po raz kolejny znakomicie wywiązuję się z zadania, jakim było wiarygodne przedstawienie postaci handlarza bronią i psychopaty, którego nic nie obchodzi czyjeś życie, odbiera je bez zbędnego zastanowienia. Ale przebija te wszystkie role Robert Forster, ze swoją kreacją pospolitego poręczyciela, Maxa Cherry'ego, który bez zbędnych emocji obserwuje dziejące się wokół niego rzeczy. Nie znaczy to jednak, że jego osoba jest całkowicie wyprana z uczuć. Pokazuje to jednoznacznie, że mimo tego iż kocha Jackie, wie o tym, że ona woli zostać sama. Rola Forstera została słusznie nagrodzona nominacją do Oscara. Tarantino wprowadza nas w film wspaniałą sceną, w której pokazana jest główna bohaterka, która z uśmiechem na twarzy wykonuje swoją pracę. Nie wiemy jeszcze, jaką rolę odgrywała. Znakomicie, jak wspominałem, zagrała ją Pam Grier, gwiazda filmów sensacyjnych z lat 70. Tarantino odzyskał ją dla kina współczesnego oraz podarował jej aktorską "drugą młodość". Podobno do dziś aktorka jest wdzięczna reżyserowi. Pomijając ten wątek, fabuła filmu nie jest aż tak bardzo zakręcona, do czego przyzwyczaiły nas filmy Quentina. Ot, prosta, kryminalno-komediowa historia. Ale to tylko pierwsze wrażenie. Im bliżej końca, tym uważniej musimy śledzić wydarzenia pokazywane na ekranie. Fabuła. Pospolita, na pierwszy rzut oka, pogodna i roześmiana stewardessa, Jackie Brown, w rzeczywistości jest zimną i wyrachowaną przemytniczką, która przewozi pieniądze na zlecenie wpływowego handlarza bronią, Ordella Robbie'ego. Pewnego dnia Jackie zalicza wpadkę: zostaje aresztowana przez dwóch, łaknących sławy, agentów FBI. Ci, po przesłuchaniu aresztowanej, żądają, by Jackie doprowadziła ich do Robbie'ego. Ta niechętnie zgadza się. Wkrótce zostaje wypuszczona za kaucją wpłaconą właśnie przez szefa. Odbiera ją poręczyciel, Max Cherry. Stopniowo się w niej zakochuje. Ani Max, ani Ordell, ani tym bardziej agenci nie podejrzewają, że Jackie układa sobie w głowie swój własny plan działania, który zamierza wprowadzić w życie. Tyle o fabule. Niektórzy określają ten film mianem thrillera. Nic bardziej mylnego. Temu obrazowi tyle do thrillera, ile Kill Billowi do komedii. To pokazuje, jak krytycy nie wyczuwają konwencji tarantinowskiego kina. Jackie Brown dosyć nietypowy czarny kryminał, osadzony we współczesnych realiach. Okraszony do tego, jak to u Quentina, niesamowitą dawką niekonwencjonalnego humoru. To głównie za sprawą postaci odtwarzanej przez Bridget Fondę. Jej bohaterka to puszczalska, chorobliwie gadatliwa i denerwująca Melanie, która w końcu płaci wysoką cenę za swój styl bycia. A o roli Roberta De Niro nie ma co wspominać. No, może jedno małe słówko. Mianowicie: perfekcja we wszystkim. Warto obejrzeć ten znakomity film, jeżeli ktoś nie za bardzo znosi produkcje Tarantino, bo wyłamuje się z szeregu, będąc chyba najmniej tarantinowskim obrazem. Ale nie szkodzi, że nie jest. To mu tylko wychodzi na dobre.

1 z 2 osoby uznało tę recenzję za pomocną.
Czy ta recenzja była pomocna? Tak Nie

Czy wiesz, że?

Ciekawostka

Na liście Tarantino do zagrania postaci Maxa Cherry znaleźli się Paul Newman, Gene Hackman, John Saxon i Robert Forster. zobacz więcej

Wpadka

Między ujęciami skrzyżowanie nóg Jackie ulega zmianie. zobacz więcej

Komentarze 8

Avatar square 200x200

Anonimowy 2008-10-18

Świetny – Jest to najmniej "tarantinowski" obraz, który wyłamuje się z szeregu dlatego być może fani Tarantina uważają go za najgorszy. Moim zdaniem jest to świetny czarny kryminał z dobra dawką humoru a przede wszystkim rewelacyjną fabułą, której im bliżej końca tym bardziej wciąga i trzeba uważniej śledzić wydarzenia. Na uwagę zasługuje również rewelacyjny montaż, podobały mi się ukazane sceny z perspektywy innych osób, jak i mistrzostwo jeśli chodzi o aktorstwo, dosłownie wszyscy spisali się na medal. Dla mnie ten film zajmuje miejsce zaraz po "Pulp Fiction"

Zobacz wszystkie 6 odpowiedzi Ukryj odpowiedzi
majak01 Anonimowy 2008-10-18 8

Zgadzam się z tym, że film odbiega nieco od stylu Quentina, lecz to nie zmienia faktu, iż jest to bardzo dobra produkcja. Moim zdaniem fani reżysera powinni być dumni z niego, gdyż pokazał, że potrafi nas zaskoczyć wybiegając nawet poza ramy własnego stylu. Nie klasyfikuję go aż tak wysoko jak centralny, nie mniej jednak zajmuje u mnie wysoką pozycję jeśli chodzi o dzieła Tarantino.

Anonimowy Anonimowy 2008-10-18

Zgadzam sie z centralnym, Jackie to świetne Dojrzałe kino, pozbawiony tego wymuszonego bycia "cool" mimo to jest jak najbardziej cool ;-), ostatni wielki film Tarantino, mimo długości wogóle sie na nim nie nudziłem, nawet oglądajac za drugim razem, i podobnie jak centralny stawiam Jackie zaraz za Pulp Fiction, a czasami nawet wyżej od Pulpa ;-)

justangel Anonimowy 2008-10-18 8

wprawdzie widziałam ten film tylko raz, ale również uważam go za świetny. To, że nie jest typowo tarantinowski to żaden zarzut, ja tam lubię przede wszystkim dobre filmy niezależnie od tego czyim są dziełem. Poza cechami jakie wymienił Centralny ja bym dorzuciła jeszcze rewelacyjne dialogi.

majak01 Anonimowy 2008-10-18 8

> justangel o 2008-10-18 16:53 napisał:
> Poza cechami jakie wymienił Centralny ja bym dorzuciła jeszcze rewelacyjne dialogi.

No to akurat jest tarantinowska cecha :).

justangel Anonimowy 2008-10-18 8

> majak01 o 2008-10-18 17:15 napisał:
> No to akurat jest tarantinowska cecha :).
>

wiem wiem:) napisałam w jednym zdaniu i wyszło jakbym sądziła ze jest inaczej;)

Materid Anonimowy 2011-10-28 8

Jezeli chodzi o to ,że film jest mało Quentinowy to sie nie zgodze. IMO mniej w jego stylu był KILL BILL …

Everblue 2008-10-18

5/10 nic specjalnego – Film nie ma zbyt duzo do zaoferowania procz kreacji aktorow. To zdecydowanie najsilniejsza strona filmu. Reszta nie wychodzi po za przecietnosc, momentami nudnawy.

Współtworzą