Trzy kolory: Biały 1994

Trois couleurs: Blanc

Paryż. Karol (Zbigniew Zamachowski) jest Polakiem, a jego żona Dominique (Julie Delpy) Francuzką. Poznajemy ich podczas sprawy rozwodowej. Zdaniem Dominique ich małżeństwo nie zostało skonsumowane, co potwierdza Karol. Po skończeniu sprawy Karol stracił wszystko: miłość, żonę, salon fryzjerski nabyty za wszystkie jego… zobacz więcej

Reżyseria
Scenariusz
,
Aktorzy
, ,

Zwiastuny Zobacz wszystkie 2 zwiastuny

Zdjęcia Zobacz wszystkie 10 zdjęć

Obsada Zobacz pełną obsadę

Julie Delpy
jako Dominique, żona Karola
Janusz Gajos
jako Mikołaj
Jerzy Stuhr
jako Jurek, brat Karola
Aleksander Bardini
jako Notariusz
Grzegorz Warchoł
jako Elegant, partner właściciela kantoru
Jerzy Nowak
jako Chłop
Cezary Harasimowicz
jako Inspektor
Cezary Pazura
jako Właściciel kantoru
Jerzy Trela
jako Pan Bronek, kierowca Karola
Piotr Machalica
jako Człowiek pod kantorem
Barbara Dziekan
jako Pani Ewa, kasjerka w kantorze

Fabuła

Paryż. Karol (Zbigniew Zamachowski) jest Polakiem, a jego żona Dominique (Julie Delpy) Francuzką. Poznajemy ich podczas sprawy rozwodowej. Zdaniem Dominique ich małżeństwo nie zostało skonsumowane, co potwierdza Karol. Po skończeniu sprawy Karol stracił wszystko: miłość, żonę, salon fryzjerski nabyty za wszystkie jego oszczędności. Bez pieniędzy, bez paszportu, upokorzony i ścigany przez policję nie może wrócić do Polski, ale... Anonimowy

Gatunek
Dramat, Komedia, Romans
Słowa kluczowe
krew, budka telefoniczna, zemsta, więzienie zobacz więcej

Zobacz także

Szczegóły

Premiera
1994-02-25 (kino), 2006-02-02 (dvd)
Wytwórnia
Fonds Eurimages du Conseil de l'Europe
MK2 Productions
France 3 Cinéma zobacz więcej
Kraj produkcji
Polska, Francja, Szwajcaria
Inne tytuły
White (tytuł niezdefiniowany)
Three Colours: White (Kanada) (Wielka Brytania)
Three Colors: White (USA)
Wiek
od 15 lat
Czas trwania
90 minut

Recenzje

Nie mamy jeszcze recenzji do tego filmu, bądź pierwszy i napisz recenzję

Komentarze 4

Avatar square 200x200

bizarre 2015-08-17 7

7.5/10 – Dużo lepszy od "Niebieskiego". Świetny duet Zamachowski – Gajos, a na drugim planie bardzo dobrzy Stuhr, Pazura i Delpy. Po raz kolejny urzekająca zabawa kolorami z ładną muzyką. Rzadko kiedy u Kieślowskiego motorem napędowym filmu jest fabuła, a tu scenariusz został bardzo sprawnie napisany. Bez zbędnego dramatyzowania snuje ciekawą opowieść, która ostatecznie satysfakcjonuje.

Elizabeth_Linton bizarre 2015-08-17 7

A więc został ci jeszcze najlepszy – czerwony. U mnie biały zajmuje ostatnie miejsce wśród kolorów. Co nie znaczy, że mi się nie podoba. Po prostu dwa pozostałe są według mnie lepsze.

bizarre bizarre 2015-08-17 7

"Czerwony" obejrzę na dniach i mam spore oczekiwania. "Niebieski" mnie zawiódł, bo mimo dobrego klimatu, jest blisko granicy pretensjonalności, a z "Białym" nie miałem takiego problemu.

tfilippo 2011-01-02 9

Bardziej polski od dwóch swoich braci – I jednak mniej głęboki, co nie oznacza automatycznie, że niegodny uwagi. Przeciwnie, jak na komedię to zbyt refleksyjny ale i tak znakomity.

Współtworzą