Panny z Wilka 1979

Niespełna czterdziestoletni Wiktor Ruben po stracie przyjaciela przyjeżdża do wujostwa na wieś, gdzie w pobliskim dworku, w gronie kilku panien, spędził młodzieńcze lata. Julia doczekała się bliźniaczek, wyemancypowana Jola wyszła za mąż, Fela przedwcześnie zmarła, zmieniły się też Zosia i Kazia, mała Tunia wyrosła na piękną… zobacz więcej

Reżyseria
Scenariusz
Aktorzy
, ,

Obsada Zobacz pełną obsadę

Daniel Olbrychski
jako Wiktor Ruben
Anna Seniuk
jako Julcia
Maja Komorowska
jako Jola
Christine Pascal
jako Tunia
Zbigniew Zapasiewicz
jako Mąż Julci
Zofia Jaroszewska
jako Ciotka Wiktora
Tadeusz Białoszczyński
jako Wuj Wiktora
Paul Dutron
jako Mąż Joli
Filip Jasieński
jako Syn Kazi

Fabuła

Niespełna czterdziestoletni Wiktor Ruben po stracie przyjaciela przyjeżdża do wujostwa na wieś, gdzie w pobliskim dworku, w gronie kilku panien, spędził młodzieńcze lata. Julia doczekała się bliźniaczek, wyemancypowana Jola wyszła za mąż, Fela przedwcześnie zmarła, zmieniły się też Zosia i Kazia, mała Tunia wyrosła na piękną pannę. Pojawienie się Rubena, jego wspomnienia i chęć ożywienia przeszłości burzą spokój mieszkanek dworu, ujawniają ich powikłane losy, dramaty, życiowe klęski. opis dystrybutora

Gatunek
Dramat, Romans
Słowa kluczowe
pogrzeb, przyjaźń, ksiądz, przyjaciel z dzieciństwa zobacz więcej

Zobacz także

Szczegóły

Premiera
1979-09-04 (kino), 2002-05-15 (dvd)
Kraj produkcji
Francja, Polska
Inne tytuły
The Young Ladies of Wilko
The Girl from Wilko
Wiek
od 15 lat
Czas trwania
116 minut

Wiadomości zobacz wszystkie 2 wiadomości

Recenzje

Nie mamy jeszcze recenzji do tego filmu, bądź pierwszy i napisz recenzję

Komentarze 1

Avatar square 200x200

Redox 2009-06-19 8

8/10 – Trochę zwlekałem z tym filmem, ale w końcu się udało. Byłem pewny, że otrzymam standardową dawkę ciągnącej się nudy. Ale nie, duże zaskoczenie. Od pierwszych minut film mnie zainteresował, ten mini monolog na początku naprawdę dodawał niezwykłej atmosfery. No może jakieś tam sceny trochę nudziły, ale dało się je przeboleć. Bardzo dobrze zagrany. Świetną kreację stworzył Olbrychski. Stanął za trudnym zadaniem oddania zagubienia i wewnętrznej pustki bohatera. Poza tym niezła strona techniczna – zdjęcia i scenografia. Po tragicznym "Katyniu" pan Wajda bardzo spadł, ale po tym bardzo dobrym obrazie zyskał i na pewno w przyszłości powrócę (bądź zaliczę) jego obrazy.

Współtworzą