„Zabaweczki” dotykają spraw niezwykle ważnych, co więcej, nadal aktualnych. Nie sięgają jednak zbyt głęboko, nie szukają przyczyn omawianego zjawiska.

Zabaweczki to krótkometrażowy dokument wyreżyserowany przez Krzysztofa Magowskiego w 1988 roku, a zatem u schyłku PRL-u.

Oto nastolatek zwraca uwagę na to, że w telewizji druga wojna światowa jest często ukazywana jako „fajna przygoda”, a zabawkowa broń zachęca dzieci do zabawy w wojnę od najmłodszych lat. Obserwujemy maluchy, które ochoczo sięgają po plastikowe pistolety, karabiny i granaty, mierzą do siebie i strzelają na niby. „Trafieni” padają na podłogę, udając martwych. Młody mężczyzna przestrzega, że filmy wojenne uczą dzieci rozwiązywania konfliktów przemocą, agresją, siłą. Razem z kamerą zaglądamy też do sklepu z zabawkami. Tamtejsza ekspedientka wcale nie uważa, że sprzedaż militariów dla dzieci jest czymś złym. Chwilę później widzimy jednak młodzież, która z zapałem gra w pełne przemocy i okrucieństwa gry wideo.

Twórcy filmu poruszają problem wpływu telewizji, kina, zabawek i gier na młode umysły. Zwracają uwagę, że w niektórych krajach zabroniono sprzedaży zabawkowych militariów dla dzieci. Pozwalają się wypowiedzieć sympatykom ruchu ekologiczno-pokojowego.

Zabaweczki dotykają spraw niezwykle ważnych, co więcej, nadal aktualnych. Krzysztof Magowski nie sięga jednak zbyt głęboko, nie pyta o przyczyny.

Nie podobało mi się też, że niektóre z osób wybranych do wypowiedzenia się w filmie robi to w sposób bardzo sztuczny, a jednocześnie niezbyt składny. Na uwagę niewątpliwie zasługują natomiast zdjęcia, które zrealizowali Włodzimierz Głodek i Henryk Jedynak. Całość podkreśla niepokojąca muzyka.

Mimo pewnych wad jest do dokument godny polecenia.