Ale ten czas ucieka. Jakby wczoraj Mena Suvari grała licealistki w "American Beauty" i "American Pie", a teraz w roli matki nastolatki. Sam film to gatunkowy miszmasz. Na początku trochę obyczajowa drama, potem sci-fi wymieszane z horrorem. Wstęp ze śliniącą się na widok narzeczonego matki dziewczyną za długi. Finał rozczarowuje. SPOJLER -> Ten facet to był obcy czy prawdziwy naukowiec, któremu eksperymenty wymknęły się spod kontroli?

Tutaj więcej człowieka muchy niż w poprzedniej części, niestety charakteryzacja wypadła komicznie. Zastanawia mnie ile ludzkiej świadomości pozostało w zmienionym człowieku - łeb muchy, a zachowanie (zemsta na oprawcach) ludzkie. Gwiazdka wyżej za SPOJLER happy end. Wielu widzów na to narzeka, a mi się podobało.

Najlepszy film anime jaki kiedykolwiek powstał. "Grobowiec świetlików" to niesamowicie przygnębiający film, który zostawia w każdym widzu wyryty ślad w pamięci. Coś jak przeszyta rana z wrogiego postrzału. Ta katusza, którą przeżywają Seita i Setsuko nie kończy się nigdy, śmierć była dla dziewczynki wybawieniem od świata, w którym przemoc, zło i nienawiść jest na porządku dziennym. Bardzo mnie wzruszyła scena kremacji Setsuko, wyobraźni gdzie nadal się bawi w swoim schronie i ta końcowa, w parku kobejskim, gdzie Seita razem z nią pilnuje porządku i patrzy w niebo na unoszące się świetliki, które równie dobrze mogą być atomami, z których zbudowani jesteśmy my - ludzie. Tego obrazu nigdy nie powinny oglądać małe dzieci! Radzę, aby zaczekali aż skończą te 16 lat! Tak to zaczepisty film. 9/10

No i domknięto historię, jednocześnie objaśniając genezę tego wszystkiego. Nie jest źle, choć to rozrywka spod szyldu "myślenie niewskazane", bo fabuła jest BARDZO grubymi nićmi szyta. W każdym razie nie nudziłem się i dużo gorszych tytułów o tej tematyce widziałem. Ba, wiele głupszych filmów uchodzi dziś za klasyki, a temu mam wrażenie zbytnio się oberwało za byciem (chyba) rebootem.