Człowiek, który miał szczęście do pecha — "Człowiek, który miał szczęście do pecha" jest produkcją z założenia niskobudżetową, która ma być może uzasadnione aspiracje, by ulokować się w nieco szerszej świadomości przychylnych kinomaniaków. przeczytaj recenzję

Pierwszy dzień mojego życia — To kino dla widzów gotowych zaakceptować pewną dozę sentymentalizmu i metafizycznej umowności. Nie oferuje wielkiej filozoficznej głębi, ale kilka jego obrazów zostaje w pamięci na dłużej. przeczytaj recenzję

Modlitwa za umierających — Skojarzenie z „Dżumą” Alberta Camusa będzie tu zupełnie uprawnioną kwalifikacją, choć film w reżyserii Dary Von Dusen na rezonans bliski literackiemu prototypowi raczej nie zasługuje. przeczytaj recenzję

O czym sobie nie mówimy — Dobrze skonstruowany thriller psychologiczny z mocnym finałem. Nie wykorzystuje w pełni własnych ambicji, ale angażuje i pozostawia z kilkoma trafnymi pytaniami. przeczytaj recenzję