Debiut filmowy Vincenta Pereza.

Scena, w której niemieccy żołnierze naśmiewają się ze zwłok Płomienia i Cytryny, odnosi się do tego, że po śmierci Płomienia żołnierze ciągnęli jego ciało za stopy, co przy schodzeniu z piętra powodowało ciągłe uderzanie jego głowy o schody. Po wyniesieniu ciała z domu podobno wiwatowali na widok zwłok.

Emmanuelle Seigner zastąpiła w obsadzie Asię Argento, ponieważ ta zaszła w ciążę.

By przygotować się do swojej roli, Hrithik Roshan przestudiował około dwudziestu przypadków pacjentów dotkniętych paraplegią, aby lepiej zrozumieć ich zachowanie i nastawienie.

Sceny grane przez Franka Nastasi, który grał podejrzanego, zostały usunięte tuż przed pokazem przedpremierowym z powodu ograniczenie czasu trwania filmu do niecałych dwóch godzin.

Mads Mikkelsen i Zlatko Burić są jedynymi aktorami z części pierwszej, którzy zagrali te same role również w tym filmie.

Gørild Mauseth była rozważana do roli Diny.

Osobę, o której ciągle mówi Frederik (Peter Frödin), można zobaczyć na zdjęciach podczas napisów końcowych. Okazuje się, że jest to prawdziwy gospodarz telewizyjny Søren Kaster, który m.in. był pierwszym prowadzącym duńskiej wersji „Jeopardy!”

Helle Virkner, grająca ciotkę Stefana, wystąpiła również w serialu Matador, który oglądali bohaterowie filmu.

Filmowi rodzice Mary Stuart Masterson to tak naprawdę jej prawdziwi rodzice Peter Masterson i Carlin Glynn.

Przed obejrzeniem filmu ze znajomymi Kitjo (Zlatko Burić) prosi o trzy piwa firmy Tuborg. Jest to odniesienie do udziału aktora w reklamie tego piwa, również nakręconej przez Nicolasa Winding Refna.

Zaklęcie użyte do przebudzenia wampira to w rzeczywistości wyrecytowane nazwy wampirzych klanów z gry „Wampir: Maskarada”.

Chuck Norris był choreografem sztuk walki w tym filmie.

Produkcja filmu zaczęła się w 1992 roku, jednak producent Double Helix Films zbankrutował i prace zostały przerwane. Istniejące już zdjęcia zostały złożone w całość i dodane jako dysk dodatkowy w wydaniu z 2002 roku „Sleepaway Camp Survival Kit”.

Film powstał w oparciu o znaną sztukę „Ashroonchi Zhali Phule” autorstwa popularnego dramaturga marathi Vasanta Kanetkara.