Recenzje

10
4 Movies Room
Więzień labiryntu: Lek na śmierć — Od pewnego momentu, ciekawym pomysłem było zrobienie z Więźnia kina wojennego, dziejącego się w post-apokalitycznym świecie, lecz cały efekt rozmywa się przy zbyt częstym i przedłużonym wykorzystywaniu slow motion oraz niepotrzebnych wybuchów à la Michael Bay. przeczytaj recenzję
6 Movies Room
Fernando — Fernando nie wyróżnia się niczym specjalnym – jest to opowieść jak jedna z wielu o przyjaźni, zrozumieniu i akceptacji. przeczytaj recenzję
7 Movies Room
Król rozrywki — Król rozrwyki ​jest typową historią od zera do showmana, to trudno nie zakochać się w tym filmie. Zaraża pozytywną energią i sprawia, że aż chce się wyrwać do tańca. przeczytaj recenzję
10 Movies Room
Zelig — Woody Allen za fasadą śmieszno-absurdalnej historii obnaża ludzką naturę i pokazuje, że każdy człowiek jest jednak "kameleonem", który ukrywa się za swoją maską. przeczytaj recenzję
7 Movies Room
Kopciuszek — Kopciuszek Branagha to nie tylko opowieść o miłości od pierwszego wejrzenia, jest to również historia o radzeniu sobie w trudnych sytuacjach, jaki zgotował nam los. przeczytaj recenzję
4 Movies Room
Jack Ryan: Teoria chaosu — Tutaj żadna postać nie jest interesująca, nawet sam Jack Ryan. Alec Baldwin czy Harrison Ford potrafili wykrzesać z siebie tę przebojowość i błysk w oku. Jack Ryan Chrisa Pine zachowuje się jak zagubione dziecko we mgle. przeczytaj recenzję
7 Movies Room
Goodbye Berlin — Nie ma tu żadnych przedłużonych momentów, wszystko jest idealnie wyważone. Zachęcam wybrać się razem z głównymi bohaterami w niezapomnianą wakacyjną podróż! przeczytaj recenzję
10 Movies Room
Szpieg — Atmosfera w Szpiegu jest tak gęsta, że można ją kroić nożem, a ostatnie pół godziny to istne trzymanie za gardło. przeczytaj recenzję
7 Movies Room
Fantastyczna kobieta — Obawiałem się o pewną powtarzalność, jednak Lelio ma jeszcze wiele do powiedzenia i zaoferowania. przeczytaj recenzję
7 Movies Room
Ptaki śpiewają w Kigali — Ludobójstwa miały miejsce i zapewne nadal będą miały, jednak po zakończonym filmie poczułem, że para reżyserów zostawia nutkę optymizmu. Claudine powiedziała, iż ptaki ucichły w Kigali, ale wydaje mi się, że jeszcze będzie im dane zaśpiewać. przeczytaj recenzję