Przemysław Ćwik

Czarna Dalia — Pomijając nieliczne akcenty witalności, „Czarna Dalia” jest tworem fabularnie przeładowanym i przytłaczającym. Nie czuć tu kunsztu reżyserskiego ani wyrafinowanego poczucia humoru twórcy „Sióstr”. przeczytaj recenzję

Zabić prezydenta — Pomysł wyjściowy mógłby doczekać się lepszego rozwinięcia, gdyby twórcy zdecydowali się na pełną fabularyzację tematu, zamiast ujęcia paradokumentalnego. przeczytaj recenzję

Czas — Metoda twórcza koreańskiego Kieślowskiego – bo takim mianem Ki-duk bywa określany – ociera się o kategorię moralnie niepokojącą: szwindel. przeczytaj recenzję

Hollywoodland — W „Hollywoodland” nie ma istotnych wad rzemiosła, chyba że za tego typu uchybienie uznać brak charakteru: niemal zupełny brak drapieżności – co, jak na kino „noiropodobne”, jest grzechem ciężkim. przeczytaj recenzję

Pułapka — Film do pewnego stopnia ratują zdjęcia i pomysłowa, niepokojąca praca kamery z dużą ilością drgawek oraz zbliżeń. Choć akurat buźkę Ellen Page wolałbym oglądać w trybie „zoom out”. przeczytaj recenzję

Ciało za milion — Miało to być chyba „Fargo” w wersji dietetyczno-lightowej, ale wyszło coś na kształt połączenia pizzy z ananasem. Inna sprawa, że istnieją zwolennicy pizzy z ananasem. przeczytaj recenzję

16 przecznic — Gwoździem do trumny chałtury Donnera jest zakończenie – wyjawię jedynie, że Mosley załatwia swojego oponenta „na Michnika”. Proszę wybaczyć, ale ja nie jestem Rywin, żeby to łyknąć. przeczytaj recenzję

Bilety — Nowelę zwieńczającą „Bilety” szczerze polecam, zarówno ze względu na jakość wykonania, jak i wyraziste, humanistyczne przesłanie. Soczysty szkocki dialekt jest dodatkową atrakcją filmu. przeczytaj recenzję

Takeshis' — Do „Takeshis’” warto wrócić choćby po to, by pomóc jego twórcy w dziele interpretacji. Wnioskami można się z nim podzielić korespondencyjnie. przeczytaj recenzję

Masz na imię Justine — Film jest wart obejrzenia. A kwestia mankamentów? Powiedzmy, że w dniu seansu wstałem lewą nogą. przeczytaj recenzję