Patrycja Rojek

Holy Motors — Efekt: solidna dezorientacja widza połączona z czystą przyjemnością oglądania. Mocno ociera się o perfekcję. przeczytaj recenzję

Wrong — W przypadku Dolpha, bohatera „Wrong”, świat jest dla niego absurdalny permanentnie. I nigdy nie robiło to na nim jakiegokolwiek wrażenia. przeczytaj recenzję

W drodze — Jeszcze przed nakręceniem „W drodze” sceptycy orzekli, że jedyną osobą, która mogła dobrze przełożyć na ekran Kerouaca był John Cassavetes. Walter Salles stylowo rozprawił się z tym zabobonem. przeczytaj recenzję

Po bitwie — Symboliczna scena wieńcząca film, przedstawiająca wspinającego się po piramidzie człowieka, uświadamia, że droga do wolności będzie długa i szalenie trudna. przeczytaj recenzję

Mój rower — Sądząc po reakcjach publiczności, można wywnioskować, że Polak najgłośniej śmieje się z rzygów psa, niechcianej ciąży i żartów o denaturacie. Co ważne, cały film nie aspiruje do tego poziomu. przeczytaj recenzję

W sypialni — Ten przekombinowany stylistycznie obraz nie zostawia w widzu zupełnie nic – ani emocji, ani refleksji, ani nawet nie daje mu porządnego rozwiązania. przeczytaj recenzję

Klip — „Klip” jest (posługując się nomenklaturą Adasia Miauczyńskiego) wyłącznie nudnawym zbiorem obrazków z życia tamtejszych „tępych dzid”. przeczytaj recenzję

Love Story — Widać mnóstwo zabawy i radości tworzenia, która czyni „Love Story” filmem szczerym i bardzo przyjemnym w odbiorze. przeczytaj recenzję

Bestie z południowych krain — Film uświadamia, że każdy ma prawo do swojego miejsca na ziemi, którego nie wolno zmieniać mu siłą, próbując uszczęśliwić go bez jego zgody. przeczytaj recenzję

Rok tygrysa — Przy całym szacunku dla zrodzonego z potrzeby chwili pomysłu na film, wydaje się, że z tak nośnego tematu można było wycisnąć znacznie więcej. przeczytaj recenzję