Asia Nowak

Mała Amelia — To rzadki przykład kina, które bawi, uczy pokory wobec potęgi zmysłów i przypomina nam, że każdy z nas był kiedyś „bogiem” we własnym, małym wszechświecie. przeczytaj recenzję

Czas kruka — Ambitna próba połączenia dramatu o żałobie z poetyckim, surrealistycznym kinem metaforycznym, ale produkcja nie zawsze potrafi udźwignąć ciężar własnych aspiracji. przeczytaj recenzję

Być kochaną — Produkcja zachwyca spokojnym tempem, pięknymi zdjęciami i autentycznymi emocjami, które nie potrzebują wielkich słów, by wybrzmieć w pełni. przeczytaj recenzję

Fréwaka — Reżyserka wykorzystuje elementy horroru, by opowiedzieć o uniwersalnych problemach, tworząc film, który nie tylko przeraża zgodnie z kanonami kina gatunkowego, ale i skłania do refleksji. przeczytaj recenzję