Kamil Witek

Father, Mother, Sister, Brother — Ogląda się to z przyjemnością, momentami nawet z czułością, ale po napisach końcowych zostaje tylko lekkie westchnienie: szkoda, że to wszystko tak bardzo „jak zawsze”. przeczytaj recenzję

Kopnęłabym cię, gdybym mogła — To film, który wciąga jak powolne tonięcie. Ale jest w nim też coś kojącego – świadomość, że ktoś potrafił nazwać to, co zwykle zostaje przemilczane. przeczytaj recenzję

Blue Moon — To film zbudowany na rytmie przemijania, chwilami pięknie nieskładny, jak improwizacja, w której artysta waha się, czy jeszcze grać, czy już zejść ze sceny. Nie ma tu oczyszczenia ani wielkiego finału, raczej ciche pogodzenie – ze światem, z rolą, z samym sobą. przeczytaj recenzję

Desperat — W skali Van Santa – to film ciekawy, choć nie wybitny. W skali widza – seans, po którym trudno się spierać, ale jeszcze trudniej zachwycać. Piękny w formie, chłodny w treści. przeczytaj recenzję