Ostatnie padające w „Człowieku, który zabił Don Kichota” słowa optymistycznie wieszczą, że legenda hiszpańskiego Rycerza Smętnego Oblicza będzie żyła wiecznie. Niestety filmowi Gilliama trudno wróżyć podobnie wiekopomnego losu. przeczytaj recenzję

Wszystkie te drobne niedostatki bledną jednak wobec nadrzędnej wartości, jaką jest pierwszoplanowa kreacja. przeczytaj recenzję

Nanjiani jest komediowym dżentelmenem. Stand-upowy rodowód aktora gwarantuje minimalną liczbę tematów tabu. przeczytaj recenzję

Dostarcza kilku zachwytów, uśmiechów i wzruszeń, długi czas skutecznie maskując wrażenie, że jego przepych i ekscytacja niecodziennościami jest wyłącznie grubym przypudrowaniem braków w dramaturgicznej części opowieści. przeczytaj recenzję

Dopóki główną tajemnicę trzyma skrzętnie za kurtyną, ma widza w garści. Gdy ta opada, przerośnięte oczekiwania mają szansę na zaspokojenie „jedynie” przez cechy, jakie gatunkowo może zaoferować thriller. Piekielnie dobry thriller. przeczytaj recenzję

Film Doroty Kobieli i Hugh Welchmana to - dosłownie i w przenośni - autentyczne dzieło sztuki. przeczytaj recenzję

W „Baby Driver” liczy się przede wszystkim frajda z oglądania, a tę Edgar Wright potrafi dostarczyć jak mało kto. przeczytaj recenzję

Wizja Ameryki z „American Honey” Andrei Arnold nie przypomina bajkowej scenerii z jakiejkolwiek mainstreamowej wersji amerykańskiego snu. Barwy są tu przygaszone, światło naturalne i bez blasku, a otoczenie tak nieprzyjemne, że marzy się o natychmiastowej ucieczce. przeczytaj recenzję

Cronenberg nie szczędzi krytyki filmowemu światkowi, który w „Mapach gwiazd” widzimy od zaplecza. przeczytaj recenzję

Dokument skomponowany na zasadzie jednego dnia z życia Nicka Cave'a z jednej strony pozwala na zapoznanie się z kawałkiem historii muzyki, ale też na spojrzenie w głąb duszy artysty. przeczytaj recenzję