Kompozytor pozbawiony inspiracji, żonaty i ojciec, izoluje się w starym domu, na klifie pozornie opustoszałej wyspy bretońskiej, i znajduje stary rozstrojony fortepian. Goście zakłócają jego spokój: żona, kochanka, najlepszy przyjaciel, rodzice i lekarz - nie pozwalają mu odpocząć. Film przywołuje psychoanalityczną koncepcję rozszczepienia ego.