14-letnia Zeina i jej rodzice to jedni z ostatnich mieszkańców miasta, które konflikt zbrojny niemal zrównał z ziemią. Pewnego dnia pocisk wyrywa olbrzymią dziurę w dachu budynku, w którym mieszkają bohaterowie, a ścianę fasadową zamienia w kupę gruzu. Do tej pory zamknięci w swojej twierdzy, rządzonej twardą ręką przez ojca, od teraz muszą próbować żyć „wystawieni na widok”. Zeina z pomocą młodego chłopaka z sąsiedztwa zaczyna potajemnie wymykać się przez otwór w dachu, przeżywając tym samym pierwsze w życiu powiewy wolności. Rodzina staje przed dylematem: dołączyć do fali uchodźców albo pozostać na swoim i bronić resztek dobytku. Czasu na decyzję jest niewiele, bo z każdą godziną wroga armia znajduje się bliżej stolicy.