Strangers

Obejrzeć się da, ale to w zasadzie kolejny film o psychopatach na jakimś zadupiu. Coś podobnego każdy widział już nie raz, nie dwa. To, co wyprawiają główni bohaterowie, nierzadko woła o pomstę do nieba. Głupota goni głupotę. No i czuć, że to pierwsza część, bo praktycznie nic nie zostało wyjaśnione. Zaznaczam, że nie widziałem wersji z 2008 roku, więc nie mam porównania.

Lubię filmy w takim klimacie, ale aż chce się wrzasnąć – to wszystko już kiedyś było. Dobry punkt wyjścia, a wykonanie takie jak zwykle. Mieszkańcy miasteczka tacy fajni, że zaczęłam podejrzewać o bycie zamaskowanym nawet dzieci.