Jak informuje narrator zza kadru – zdjęcia do filmu rozpoczęły się w lutym 1970 roku w Łodzi. Realizowano je w domach opieki, gdy w prasie pojawiła się wiadomość o procesie przeciwko dwóm córkom, o zaniechanie elementarnych obowiązków względem swej matki, Eleonory Tomczyńskiej. Twórcy postanowili przeprowadzić dokumentalne śledztwo. Dotarli do sąsiadów, wnucząt, opiekuna socjalnego staruszki. Na film składają się ich wypowiedzi, zdjęcia z akt sądowych, ujęcia domu, w którym mieszkała kobieta. W pierwszych i ostatnich minutach dokumentu powracają obrazy z domu opieki. W pamięci widzów pozostaje ostatni kadr filmu: portretowe ujęcie milczącej, starszej kobiety. W tle wybrzmiewa jeszcze piosenka „Oh! Darling” Beatlesów, do której beztrosko tańczą wnuczki zmarłej i ich przyjaciele. Oczy staruszki oskarżają nie tylko w tej jednostkowej sprawie. Dokumentaliści stawiają diagnozę dotyczącą moralnej kondycji polskiego społeczeństwa początku lat 70. zbliżoną do tej, jaką postawią wkrótce twórcy „kina moralnego niepokoju”, ukazując cynizm, odrzucenie podstawowych zasad, egoizm.