Krew: Sezon 1

Jerzy opowiada Laurze o dniach przed śmiercią ich mamy. Są kochającą się dojrzałą parą, która walczy ze skutkami postępującej choroby Marii. Każde z nich na swój sposób. Maria znajduje ukojenie w kontaktach z dziećmi, szczególnie bliski jest jej Michał, który przecież ciągle mieszka razem z nimi. Jerzy ucieka w romans, ale jest odpowiedzialny, opiekuje się i żoną, i domem, choć to stało się już rutyną. Maria domyśla się, że ma romans i mówi, żeby się nie krył z tym. Wie, że z nią już przecież do Paryża nie wyskoczy na romantyczny weekend, wkrótce odejdzie i chce sama wybrać moment, a nie czekać i cierpieć coraz bardziej. Tylko Jerzy może jej w pomóc. Mąż jest przerażony, nie może tego słuchać, uważa, że to przygnębienie, mówi, ze zorganizuje im w domu wspaniały weekend, podczas którego Maria na pewno poczuje się lepiej. Kobieta wie też, że Jerzy ma problemy finansowe, orientuje się, że ukradł pieniądze pacjentce.

Laura jest w rozsypce po samobójstwie Kamila. Ojciec ją pociesza, nie powinna się obwiniać. Laura nie rozumie, dlaczego Jerzy znowu skłamał, i nie powiedział jej, że miała rację, że Norbert celował do niej z broni. Znalazł pistolet przecież, a potem go schował. Jerzy znowu tłumaczy, że zrobił – tak jak przed laty w jej interesie, by ją chronić, zamknąć sprawę. Laura jest sceptyczna, uważa, że Jerzy znowu coś kombinuje, być może nawet nasłał na nią wujka. Laura spotyka Kamila, policjant mówi, że na broni, którą miał popełnić samobójstwo Kamil, są odciski jej ojca – a więc jest coś na rzeczy, być może Laura ma rację, mógł zabić jej matkę. Laura jest w potrzasku, bo Kamil namawia ją, by zeznała przeciw ojcu w sprawie śmierci Kamila. Ona nie może, bo przecież to ojciec ją teraz chroni, biorąc winę na siebie za wypadek Norberta. Laura przez przypadek odkrywa, że jedna z kamiennych żab nad oczkiem domowych, której teraz nie ma, w dniu śmierci matki jeszcze była na miejscu. Ktoś ją usunął? Dlaczego? Bo to narzędzie zbrodni? To może wiedzieć tylko Jerzy. A on szykuje się do wyjazdu z miasteczka. Laura nie wie, co robić, sprawę ewentualnych wyjaśnień i pytań wprost utrudnia fakt, że na pożegnalnej kolacji Jerzy ciepło odnosi się do wszystkich dzieci, mówi, że je kocha i choć sprzedaje dom, można nie niego liczyć. Kolację przerywa telefon od Sary.