Lipiec 1956. Álvaro Cunhal przybywa do fortu Peniche i zostaje umieszczony w najnowocześniejszym i najbezpieczniejszym skrzydle więzienia, uważanym za odporne na ucieczkę. Pomimo ścisłej kontroli nad więźniami, Álvaro i jego towarzysze zdołali zorganizować małą komunę i zapewnić wsparcie najbardziej potrzebującym, podczas gdy sami szukali sposobu na ucieczkę. Bezpieczeństwo w więzieniach zostało wzmocnione po spektakularnej ucieczce Diasa Lourenço dwa lata wcześniej, kiedy to komunistyczny przywódca skoczył z Segredo do morza w środku zimy i dopłynął do wolności. Álvaro ma przy sobie sześć notatników, w których zapisuje najstraszniejsze epizody ze swojego życia, jak choćby brutalne przesłuchanie, któremu został poddany podczas swojego pierwszego aresztowania, szalone dni spędzone w odosobnieniu czy śmierć starszego brata. Życie w więzieniu jest trudne i powtarzalne. Pewnego dnia jeden z jego towarzyszy odkrywa lukę w zabezpieczeniach fortu, którą mogą wykorzystać, aby uciec. Wewnątrz i na zewnątrz więzienia wdrażany jest plan ucieczki…