Piętnastoletnia Samia mieszka na obrzeżach Marsylii. Jako szóste z ośmiorga dzieci o bardzo tradycyjnym algierskim pochodzeniu dusi się ciężarem kodeksu moralnego składającego się z przekonań i zakazów, które szanuje, ale których już nie podziela. Yacine, bezrobotny starszy brat, odzyskuje legitymację dopiero, gdy staje się strażnikiem tradycji rodzinnych i religijnych. Najstarsza siostra, Amel, wyklucza się z rodziny, nawiązując związek z chłopcem z innej kultury. Pozostałe siostry decydują się postawić wszystko na swoje sukcesy w nauce; Samia, z kolei, prześladowana przez niepowodzenia w nauce, przeniesiona do programu technicznego, którego nie chce, zmuszona do przeżycia swojego pierwszego romantycznego związku w ukryciu, zdaje sobie sprawę z absolutnej konieczności niepozwalania nikomu decydować o jej życiu.