Przewodnik i aktorka, towarzyszą czwórce więźniów w masywie Pollino w poszukiwaniu wiekowej sosny bośniackiej, symbolu odporności. Podróż szybko staje się podróżą transformacji, pełną spotkań i zmian, przerywaną muzyką, która nabiera kształtów krok po kroku, stając się zbiorowym głosem zdolnym połączyć różne ciała, emocje i historie. W surowym, lecz pięknym krajobrazie, naznaczonym nieoczekiwaną solidarnością, wyłaniają się fragmenty złożonych historii, a także otwarte rany i głęboka potrzeba bycia widzianym i usłyszanym. Rozmowa, śpiew i nazywanie tego, czego doświadczono, staje się sposobem na rozładowanie napięć i ponowne odkrycie poczucia przynależności, przynajmniej do momentu, gdy nagłe wydarzenie postawi wszystko pod znakiem zapytania. Bo czasami dzielenie się swoją historią to już pierwszy krok w kierunku czegoś większego.