Śmiertelnie proste

Coś się z braci Coen tutaj wykluwa, ale to jeszcze nie jest to. Wlókł mi się ten seans niemiłosiernie. Kilka smaczków, ciekawych scen jest, ale na dłuższą metę było nudno. Na plus piosenka "Sweet dreams" Patsy Cline – uwielbiam.

Dobra muzyka i aktorstwo oraz kilka niedorzeczności, które sprawiają, że trudno to traktować serio :-)

Najzgrabniejsza klapa kina pod względem tuszowania morderstwa i niedopowiedzeń. Godne zapamiętania sceny i kreacje. Parapet+nóż+jedna ścianka działowa=maj.sztyk

7/10 – Debiut i to jaki. Już w swoim pierwszym filmie bracia Coen pokazują, że mają naprawdę wielki talent. Konstruują zawiłą historię, pełną kłamstw, intryg, gdzie każde morderstwo pociąga za sobą kolejne skutki. Świetny scenariusz, pełen mrocznego klimatu i napięcia, wystylizowany na kino lynchowskie. Świetnie zostali także poprowadzeni aktorzy, dla których "Śmiertelnie proste" było debiutem (np. Frances McDormand, która współpracowała z braćmi przy ich kolejnych projektach jak "Fargo" (Oscar!) czy "Tajne przez poufne"). Jedyna rzecz, która wadziła w obrazie to nienaturalne zachowania podczas niektórych scen (szczególnie postaci granej Johna Getza, która nie dała nic sobie powiedzieć).

Porządne kino, bardzo klimatyczne, jak na debiut to prawdziwa rewelka!

8/10 – Bardzo dobry debiut braci Coen. Już w tym filmie wykazali talent w budowaniu napięcia czy prowadzeniu aktorów. Do tego świetny scenariusz, który porusza ich chyba ulubiony temat- chęci zbrodni która pociąga za sobą kolejne morderstwa.