Araik po ukończeniu uniwersytetu wraca do domu, do swojej wsi w górach. Tam pojmuje, że zwyczajne ludzkie szczęście jest zamknięte w takich prostych pojęciach, jak dom rodzinny, rodzima wieś. Pospolitym, jednostajnym życiem żyje górska ormiańska wieś. Lecz w tej miarowości kryją się tragiczne i komiczne, smutne i wesołe chwile...