Annie Hall

Allen namber łan! – Największe osiągnięcie Nowojorczyka w jego bujnej karierze. Kipiące pomysłami (sekwencje animowane, głos zza narracji, monolog do kamery), nowatorskie dzieło, które od razu zwróciło uwagę widzów, krytyków ze względu na lekkość i oryginalność. Podobnie jak w późniejszym "Manhattanie" dużo odwołań do historii sztuki jak i panujący klimat melancholii. Wspaniale, żywo zagrany z istną lawiną przecudownych dialogów ("Masturbacja to seks z kimś kogo kocham najbardziej").

La-di-da la-di-da la-di-da
9/10

"Takie są związki z kobietami. Są nieracjonalne, absurdalne i szalone, ale jednak jakoś je ciągniemy." / Jeden z moich ukochanych filmów Woody’ego Allena. Prawdziwa kopalnia cytatów. Diane Keaton wspaniała (la dee dah na zawsze w moim sercu).

Mistrzowski film. Diane Keaton przecudowna. Dialogi przewspaniałe, a uwielbiam takie przegadane filmy. Te dialogi to w ogóle znak szczególny filmów Allena, szczególnie tych pierwszych.

Śmieszne w fajny sposób, ale raczej mnie nie zainteresowało.

Dobry! – A może nawet więcej niż dobry. Najbardziej na moją ocenę wpłynęły ciekawie wykreowane postaci, a szczególnie tytułowa Annie. Diane Keaton w sposób ekscentryczny i niezapomniany wcieliła się w tę postać i przyćmiła Allena. Ciekawy film.