Ekscentryczna staruszka, uwielbiająca kwieciste stroje, imponujące kapelusze, cechująca się nieprzewidywalnym charakterem i dociekliwością umysłu - objawy początków Alzheimera - żyje wraz z dorastającym wnukiem w małym miasteczku nad rzeką Han. Przypadkiem natrafia na konkurs poezji w niedalekim domu kultury i postanawia po raz pierwszy w życiu napisać wiersz. Mija zaczyna z wielką uwagą obserwować otoczenie w poszukiwaniu piękna, wzruszenia, a z nimi natchnienia. Obserwacje prowadzą ją w sfery życia, które niekoniecznie są nacechowane niewinnością i dobrem, których szukała.