5/10 – Głównym problemem scenariusza Interstellar jest chyba to, że skupia swoją uwagę na mniej istotnych kwestiach, traci odpowiednią optykę. Przykładowo, załoga musi przejść przez czarną dziurę w określone miejsce, ale skrypt zamiast zbudować napięcie, zainteresowanie tym faktem, tym co znajdą po drugiej stronie, pokazaniu tego miejsca w interesujący, wyrazisty dla widza sposób, skupia się na wyjaśnianiu czym jest czarna dziura. Po co? To jakieś porno dla fizyków? To tak jakby w "Powrocie do przyszłości" zamiast skupiać się na zderzeniu amerykańskiego nastolatka z lat 80-tych z nastolatkami z lat 50-tych, scenariusz skupiał się na wyjaśnianiu zasad działania DeLoreana i jego przekroju technicznym.
Przebolałbym mało frapujące dialogi, gdyby nie to, że jest na nich oparty CAŁY, trzygodzinny film, a ich autor nie ma nawet odrobiny ucha i ręki braci Coen, Quentina Tarantino czy Kevina Smitha. Serio, tam cały czas stoją, siedzą i gadają, nie mam zielonego pojęcia dlaczego ten film kosztował aż 165 mln$. Z tych dialogów nic nie wynika, nie skłania do zastanowienia i refleksji, nie ma na to miejsca, każą Ci co masz myśleć, podsuwają rozwiązania i gotowe interpretacje. Jeśli chodzi o "naukowy bełkot", to rzadko przekracza on poziom jakiegoś wydumanego odcinka Gwiezdnych Wrót, ale żadnemu z aktorów nawet nie chce się uwierzyć w to co mówi. Co więcej, nie jest to tak naprawdę ważne dla filmu, wygląda to tak jakby Nolanowie wzięli pięć książek i zapchali swój scenariusz niczym licencjat któremu brakuje kilku stron.
Między innymi z tego przeładowania wynikają słabe dialogi, pełne frazesów których z poważną miną nie napisałby nawet Paolo Coelho: "niektórzy z najlepszych żeglarzy nie potrafią pływać", "tylko miłość może pokonać czas i przestrzeń", "żyjemy po to aby być wspomnieniem naszych dzieci", to autentyczne cytaty z tego filmu. Wbrew pozorom, pod całym bombastycznym płaszczykiem, Interstellar jest filmem dość dziecinnym, czerpiącym z pamiętnika romantycznej 15-latki.
Skrypt wykłada się też na bardzo dosłownych cytatach z "Odysei kosmicznej", pokazujących, że Jonathan i Chris nie zrozumieli, że największą siłą filmu Kubricka był minimalizm dialogów i mistycyzm wynikający z poznania nieznanego. Dodatkowo wszystkie zwroty akcji są wyjątkowo bezpieczne i szablonowe, dobrze znane każdemu fanowi fantastyki. Gra aktorska również pozostawia dużo do życzenia, Matthew McConaughey jest poprawny, ale przegrywa w swojej najważniejszej scenie z odebraniem nagrania (może to jednak wina słabej reżyserii), Anne Hathaway jest okropna, gra cały czas na jednej nucie, z jedną intonacją głosu, męczy się podczas monologów. Reszta jest tylko tłem, czasem szlachetnym (Caine i Lithgow), czasem po prostu sympatycznym (Chastain i Grace).
Podpisałbym się pod słowami o scenariuszu, ale też nie aż tak ostro, bo przez większość scen, mimo wszystko, są one poprawnie napisane. Ale faktycznie padają tam frazesy, których Coelho by się nie powstydził. Anne Hathaway jest… okropnie sztuczna, jak w większości swoich filmów, ale już nie chcę wyjść na hejtera jak panowie redaktorzy z FW.
Dla mnie największą wadą filmu jest montaż. Każda scena, każdy suspens rozciągnięty jest w nieskończoność: dokowanie, spacerek po lodzie, gadanie o teoriach… Jakby ktoś siadł i zmontował ten film od zera, sugerując się tylko ogólnym scenopisem, mógłby nadać tej produkcji nowy wymiar, bo sama historia i to, jak ona się potoczyła i zakończyła, jest wciągająca. Lubię dobre filmy o teoriach naukowych czy nawet pseudonaukowych fantazjach, ale Interstellar do dobrych, niestety, się nie zalicza. W zasadzie dawno nie wyszedłem z kina tak zawiedziony. I to nie wynika z faktu, że miałem napompowane oczekiwania, ale z tego, że Nolan nakręcił ciekawą fabułę, ale wyżej wymienione wady rozłożyły historię na łopatki.
Cały ten film to jedna wielka pseudonaukowa bzdura. Wiecie dlaczego ??? Jak do ciężkiej cholery mogą orbitować wokół czarnej dziury 3 planety (no chyba, że się mylę ale "Gargantua" czy jak to nazwali to czarna dziura), które w teorii mają zapewnić przeżycie ludzkiemu gatunkowi i naukowcy mówią: "Spoko loko, jak nie ta pierwsza planeta, to może, ta druga, w najgorszym razie ta trzecia". Sorry ludzie ja tego nie kupuje … dobra później się wyjaśnia … ale … naukowcy na początku tego nie wiedzą i nawet Mat Damon tego nie ogarnął i zeschizował. Miałem tą przyjemność, że obejrzałem ten film w kinie. Wizualnie i dźwiękowo film jest na wysokim poziomie – nie mam nic do zarzucenia. Tip Top. Ale jak się na prawdę wkręcicie w fabułę i zaczniecie analizować ją pod kątem: Hawking / Einstein / Planck / Kożuchowska / Kiepscy – to macie racje
10/10 – Znakomity film pod wieloma względami, momentami wgniata w fotel świetną muzyką znakomitymi efektami i wzruszającymi momentami. Nolan mnie nie zwiódł zrobił znakomity i co ważne moim zdaniem bardzo ambitny film, nie czuje się tych 3 godzin w kinie a wrażenia na ekranie IMAX bezcenne:) POLECAM !