Jak ojciec i syn 2013

Soshite chichi ni naru

Jak ojciec i syn temat rodem z pierwszych stron gazet przekuwa w subtelną refleksję nad ojcostwem. Rodzina Nonomiya odkrywa, że od sześciu lat wychowuje nie swoje dziecko - ich syn został podmieniony z innym chłopcem w szpitalu. Szybko odnajdują drugą poszkodowaną rodzinę i równie szybko sprawę rozwiązują w sądzie. Decyzje… zobacz więcej

Reżyseria
Scenariusz
Aktorzy
, ,

Zwiastuny Zobacz wszystkie 1 zwiastun

Zdjęcia Zobacz wszystkie 3 zdjęcia

Obsada Zobacz pełną obsadę

Masaharu Fukuyama
jako Ryota Nonomiya
Machiko Ono
jako Midori Nonomiya
Yoko Maki
jako Yukari Saiki
Rirî Furankî
jako Yudai Saiki
Jun Fubuki
jako Nobuko Nonomiya
Shôgen Hwang
jako Ryusei Saiki
Kirin Kiki
jako Riko Ishizeki
Jun Kunimura
jako Kazushi Kamiyama
Isao Natsuyagi
jako Ryosuke Nonomiya

Fabuła

Jak ojciec i syn temat rodem z pierwszych stron gazet przekuwa w subtelną refleksję nad ojcostwem. Rodzina Nonomiya odkrywa, że od sześciu lat wychowuje nie swoje dziecko - ich syn został podmieniony z innym chłopcem w szpitalu. Szybko odnajdują drugą poszkodowaną rodzinę i równie szybko sprawę rozwiązują w sądzie. Decyzje zapadają, ale dylematy i emocjonalne rozdarcie pozostają. Każdy rodzic czuje się przywiązany do dziecka, które przez lata wychowywał, jednocześnie mając potrzebę zajmowania się prawowitym potomkiem. Metodą stopniowego oswajania synów z nowym otoczeniem rodziny rozpoczynają proces zamiany dzieci, ale im większy porządek zaprowadzają w swoim życiu, tym większy chaos odczuwają w swoich sercach i głowach. opis dystrybutora

Gatunek
Dramat
Słowa kluczowe
robot, pielęgniarka, spowiedź, tokio zobacz więcej

Zobacz także

Szczegóły

Premiera
2014-06-13 (kino), 2013-05-18 (świat)
Dystrybutor
Gutek Film
Wytwórnia
Amuse
Fuji Television Network
GAGA
Kraj produkcji
Japonia
Inne tytuły
Like Father Like Son (tytuł międzynarodowy)
Czas trwania
120 minut

Wiadomości zobacz wszystkie 4 wiadomości

Recenzje

Recenzja filmu Jak ojciec i syn 9
  • 2014-09-02
  • napisana przez
  • zobacz wszystkie moje recenzje

Podejście kameralne i emocjonalna powściągliwość mogą być kontrowersyjne w kontekście tematu, jaki podjął Hirokazu Koreeda, poszukując istoty rodzicielstwa i budowania więzi rodziców z dziećmi. Reżyser sięgnął po opowieść, która łatwo mogła ulec tabloidyzacji i sprawić emocjonalne rozhuśtanie tak dobrze znane z telenoweli i seriali, ale na szczęście japoński twórca z dystansem spojrzał na swoich bohaterów, opierając się wydawaniu sądów i ocen.

Jak ojciec i syn kontrastuje dwie rodziny, które po 6 latach dowiadują się, że nie wychowują własnych synów, którzy zostali zamienieni przez pielęgniarkę w szpitalu zaraz po urodzeniu. Koreeda przy pomocy skrajnie różnych podejść do wychowania oraz środowisk, z których wywodzą się rodziny, rozpoczyna rozważania o istocie więzów krwi i wspólnie spędzonego czasu w budowaniu relacji. Choć feralna pomyłka największe konsekwencje niesie dla dwóch małych i zagubionych chłopców, to na uwagę zasługuje postawa Ryota Nonomiya (Masaharu Fukuyama) ojca Keita. Szanowany biznesman, każdą chwilę spędza w pracy, jest emocjonalnie wycofany i w głównej mierze projektuje, planuje przyszłe życie syna, inwestuje w jego edukację i rozwój, powielając błędne schematy wychowawcze swojego ojca. Ryota z biegiem czasu uczy się, czym jest rodzicielstwo, którego sam pragnął w dzieciństwie i to jego postać stanowi najbardziej intrygującą element opowieści.

Hirokazu Koreeda oparł swoją historię na kontrastach i skrajnościach, umiejscawiając chłopców w rodzinie biednej i bogatej, emocjonalnie wybuchowej i kolorowej oraz powściągliwej, przy czym nie wskazał jednoznacznie, która jego zdaniem jest lepsza. Ominął element wartościowania postaw, przez co zyskał dość uniwersalny wymiar poszukiwania rozwiązań i dorastania do roli ojca.

Film autora Dziecięcy świat to nie tylko uczta intelektualna, ale również wizualna, dzięki plastycznym kadrom i sugestywnej kolorystyce rozciągającej się od ciepłych pomarańczy i brązów do chłodnej bieli surowego wieżowca. Zestawiono ze sobą również style życia: wielkomiejski i uporządkowany ze swobodą obcowania z naturą na przedmieściach, które stają się wyznacznikiem rytmu dnia i rodzinnych relacji.

Jak ojciec i syn jest filmem osadzonym w kulturze japońskiej, ale pomimo tego niesie uniwersalne przesłanie o tym, jak ważny jest czas poświęcony drugiemu człowiekowi. Hirokazu Koreeda poszukuje esencji ojcostwa, lecz nie daje jednoznacznej odpowiedzi. Wychowanie to proces, w którym dojrzewa nie tylko dziecko, ale również rodzice. Skromne kino o wielkich sprawach.

3 z 3 osoby uznało tę recenzję za pomocną.
Czy ta recenzja była pomocna? Tak Nie

Komentarze 3

Avatar square 200x200

Krzyk_Sowy 2016-07-24 5

Nie wyobrażam sobie oddać dziecko nawet nie moje ale przeze mnie wychowane. Film ok ale nie ma w nim żadnych emocji

i_darek1x 2015-05-06 6

Może być ! – Dobrze zrealizowany i dobrze zagrany ! Samo życie ;)

Camizi 2015-01-07 6

6/10 – Film podejmuje naprawdę ciekawy temat. Dorośli stają przed bardzo ważnym wyborem, który nie dotyczy tylko ich, ale i dzieci, a każda możliwa decyzja ma swoje istotne za i przeciw.

Przede wszystkim daje do myślenia. Naprawdę ciężko jest stwierdzić, co zrobiłoby się na ich miejscu (wydaje mi się, że koniec końców postąpili słusznie). Sam film się jednak trochę ciągnie. Niektóre sceny zdają się być niepotrzebnie wydłużane. Poza tym film skupia się na ojcach, stwarzając wrażenie, że matek średnio to obchodzi. Gra aktorska mocno średnia, choć lepiej chyba powiedzieć: charakterystyczna dla japońskich filmów.

Współtworzą