GranatowyPrawieCzarny 2006

Azuloscurocasinegro

Jorge (Quim Gutiérrez) niewiele ma do stracenia. Dokładnie tyle, aby bez żalu zacząć życie na nowo. Pożegnanie z despotycznym ojcem, dozorcą w jednym z drogich apartamentowców, przebiega na tyle burzliwie, że ten dostaje udaru mózgu. Dla Jorge czas zatrzymuje się w miejscu. Siedem lat później Jorge nadal opiekuje się… zobacz więcej

Reżyseria
Scenariusz
Aktorzy
, ,

Zwiastuny Zobacz wszystkie 1 zwiastun

Zdjęcia Zobacz wszystkie 41 zdjęć

Obsada Zobacz pełną obsadę

Fabuła

Jorge (Quim Gutiérrez) niewiele ma do stracenia. Dokładnie tyle, aby bez żalu zacząć życie na nowo. Pożegnanie z despotycznym ojcem, dozorcą w jednym z drogich apartamentowców, przebiega na tyle burzliwie, że ten dostaje udaru mózgu. Dla Jorge czas zatrzymuje się w miejscu. Siedem lat później Jorge nadal opiekuje się sparaliżowanym i przejawiającym początki demencji ojcem. Od dnia wypadku zajmuje również jego posadę – sprząta i nadzoruje apartamentowiec, w którym, na dodatek mieszka jego dziewczyna. Natalia (Eva Pallarés), studentka farmacji, jest i trochę ładna i trochę nudna. Lepiej sytuowana niż Jorge powoli zaczyna dostrzegać urok przebywania w towarzystwie kolegów – studentów. Resztki czasu Jorge poświęca nauce: kończy szkołę biznesu – przepustkę do lepszego życia. Życia, w którym nosi się garnitury z wystaw drogich sklepów i w którym nie trzeba zmieniać pieluch ciężko chorym rodzicom. Wraz z Jorge marzy jego najlepszy kumpel - Israel (Raúl Arévalo). Israel, trochę zagubiony i nieokreślony seksualnie, spędza godziny na dachu wieżowca podglądając klientów pobliskiego salonu masażu. Młody i przystojny masażysta zawładnie nie tylko jego myślami. Antonio (Antonio de la Torre) to romantyczny twardziel. Miłośnik tatuaży (wyłącznie z tygrysami), i ostatnio warsztatów teatralnych. Antonio, w przeciwieństwie do swojego brata Jorge, ma mnóstwo do stracenia, zwłaszcza – czasu. W więzieniu czas płynie dużo wolniej. Głównym (i jedynym!) efektem warsztatów teatralnych jest namiętny romans Antonia z Paulą (Marta Etura), odsiadującą wyrok w żeńskiej części zakładu karnego. Po miesiącu skrytego seksu za kotarami więziennej sali teatralnej Paula oznajmia, że chce mieć dziecko. Dzięki bratu Jorge poznaje Paulę i nawiązuje z nią niezwykłą relację. Emocje, które ich połączą, obojgu pozwolą odkryć to, co w życiu najważniejsze. W efekcie wszystko może się zmienić… Ale czy musi? opis dystrybutora

Gatunek
Dramat
Słowa kluczowe
krew, więzienie, wózek inwalidzki, przemoc zobacz więcej

Zobacz także

Szczegóły

Premiera
2007-03-30 (kino), 2006-03-24 (świat), 2007-11-16 (dvd)
Dystrybutor
Vivarto
Kraj produkcji
Hiszpania
Inne tytuły
Dark Blue Almost Black (USA) (tytuł nowy)
Granatowy Prawie Czarny (Polska) (alternatywna pisownia)
DarkBlueAlmostBlack (USA) (tytuł festiwalowy)
Azul oscuro casi negro (Hiszpania) (alternatywna pisownia)
Czas trwania
105 minut

Recenzje

Nie mamy jeszcze recenzji do tego filmu, bądź pierwszy i napisz recenzję

Komentarze 3

Avatar square 200x200

karakter 2016-05-17 7

Film Daniela Sancheza Alevaro nie wpisuje się w żadną ze znanych nam estetyk potocznie utożsamianych z kinematografią hiszpańską. Nie jest to w żadnym wypadku absurdalny w formie i antymieszczański w treści styl Luisa Bunuela, trudno ów utwór porównywać z dokonaniami innych gigantów 10 Muzy reprezentujących ten kraj, w szczególności z twórczością "Bunuela ery punk" Pedro Almodovara ani z fatalistycznymi wątkami podejmowanymi przez Carlosa Saurę. Z braku lepszej etykiety nazwałbym "GranatowyPrawieCzarny" przedstawicielem kina zjednoczonej Europy. Przed obejrzeniem tego filmu, byłem przekonany, że przyjdzie mi się zmierzyć z czymś w rodzaju niemiecko-tureckiego "Głową w mura"…portretem życiowych wykolejeńców zmierzających ku autodestrukcji. Jak się okazało, co prawda fabuła nie należała do zbyt optymistycznych, ale całość doprawiona była potężną dawką ironicznego, często sprośnego, dosadnego, obfitującego w liczne erotyczne akcenty humoru. Motyw ludzkiej seksualności, jako jeden z wymiarów konstytuujących tożsamość człowieka, pojawia się nader często, nie przekracza nigdy jednak granicy dobrego smaku, przez co film nie staje się nawet przez moment europejską wariacją amerykańskich głupkowatych komedii w rodzaju "American Pie". "GranatowyPrawieCzarny" to utwór o przełamywaniu egoizmu i otwieraniu się na drugiego człowieka. O tym jak skrzętnie chowamy swoje marzenia, odkładamy je ad acta. Również o trudnych relacjach ojców z synami.

WielkiBialyKrolik 2008-01-20

P.O.L.E.C.A.M. – warto obejrzeć. Ciekawa historia, taki wycinek z życia pokazujący, że czasami różnie bywa, i nie wszystko wydaje się takie proste i zależne tylko od nas. Troche humoru, ciekawe dialogii, dobre zdjęcia itd. itd.

Zgadzam się z opinią powyżej, film naprawdę dobrze się ogląda, a historia ciekawa, inna niż wszystkie. Trochę o tym, że nie mamy wpływu na to co nas spotyka, ale też o tym, że tylko od nas zależy co zrobimy.

Współtworzą