Orwellowsko-huxleyowska wizja przyszłości. Spustoszony i zrujnowany świat, brak żywności, leniwi i gnuśni ludzie – to wiek superwizji. To, co piękne, dostępne jest tylko na ekranie telewizora. Tylko dzięki nowoczesnemu medium odbiorcy otrzymują iluzję rzeczywistości oddziałującej na wszystkie zmysły. Robert Moren opuszcza klinikę rehabilitacyjną, gdzie spędził kilka lat. Trafił tam jako narkoman superwizyjnych snów. Chce wrócić do rzeczywistości, której już nie ma…