Nieposłuszne 2017

Disobedience

Esti jest młodą, przykładną żoną w małej, zamkniętej, żydowskiej społeczności, w której wszyscy się znają i wzajemnie obserwują. Seksualność jest tu poddana sztywnym rygorom, nie ma miejsca na odstępstwo od zasad, a pożądanie to temat tabu. W życiu Esti pojawia się Ronit, jej dawna kochanka i pierwsza miłość. Kiedy namiętność… zobacz więcej

Reżyseria
Aktorzy
, ,

Zwiastuny Zobacz wszystkie 1 zwiastun

Zdjęcia Zobacz wszystkie 11 zdjęć

Obsada Zobacz pełną obsadę

Rachel McAdams
jako Esti Kuperman
Rachel Weisz
jako Ronit Krushka
Alessandro Nivola
jako Rabin Dovid Kuperman
Anton Lesser
jako Rav Krushka
Cara Horgan
jako Panna Scheinberg
Allan Corduner
jako Wujek Moshe
Nicholas Woodeson
jako Rabin Goldfarb
Sophia Brown
jako Claudia
Mark Stobbart
jako Lev
Alexis Zegerman
jako Rivka
Bernice Stegers
jako Ciocia Fruma
Bernardo Santos
jako Młody Rabin

Fabuła

Esti jest młodą, przykładną żoną w małej, zamkniętej, żydowskiej społeczności, w której wszyscy się znają i wzajemnie obserwują. Seksualność jest tu poddana sztywnym rygorom, nie ma miejsca na odstępstwo od zasad, a pożądanie to temat tabu. W życiu Esti pojawia się Ronit, jej dawna kochanka i pierwsza miłość. Kiedy namiętność sprzed lat wybucha na nowo, żadna z nich nie zamierza podporządkować się regułom. opis dystrybutora

Gatunek
Dramat, Romans
Słowa kluczowe
pogrzeb, zdrada, miłość, palenie papierosa zobacz więcej

Zobacz także

Szczegóły

Premiera
2018-08-03 (kino), 2017-09-10 (świat)
Dystrybutor
M2 Films
Wytwórnia
Braven Films
Element Pictures
Film 4 zobacz więcej
Kraj produkcji
Irlandia, USA, Wielka Brytania
Czas trwania
114 minut
Budżet
6 000 000 USD

Wiadomości zobacz wszystkie 2 wiadomości

Recenzje

Kino nierozkrzyczane, ale wrażliwe podejmujące się poważnego tematu dążenia do wolności w okolicznościach całkowicie tu temu niesprzyjającym. 7

Kino opowiadające o zakazanych miłościach w konserwatywnym społeczeństwie może często ulec pokusie wyważania już przecież otwartych drzwi i wymiany artystycznych narzędzi na kontrowersje. Nieposłuszne się temu nie poddają, a walczą o kino nieekstatyczne w swoim dążeniu do wolności uczuć. Nie używają wielkiego kalibru i tworzą intensywną oraz wspaniałą relację dwóch kobiet. Bohaterki w narracji Sebastiana Lelio wychodzą na front walki z konwenansami i religią, ale jest to przy okazji bardzo skromne bohaterstwo. Startem, trasą i metą jest tutaj uczucie dwóch osób. Reżyser znowu umiejętnie patrzy wgłąb potrzeby ludzkiej duszy i ciała.

Ronit Krushka pochodzi z zamkniętej żydowskiej społeczności, z której udało jej się definitywnie i nieodwracalnie "wydostać". Robi zdjęcia w Nowym Jorku. Musi jednak zmierzyć się z przeszłością, gdyż zmarł jej ojciec, rabin i autorytet dla wszystkich mieszkańców. Ronit przyjeżdża, spotyka swoich przyjaciół sprzed lat, czuje lekki dyskomfort, ale nikt tutaj nie wyostrza przepaści pomiędzy nią, a nimi. Różnice zdań i perspektywy podawane są powoli, bez sensacyjnej maniery. Okazuje się, że dwójka jej najbliższych przyjaciół sprzed lat – Dovid i Esti, ku jej sporemu zaskoczeniu zostali małżeństwem. Żyją według zasad i reguł bez wybiórczości. Esti w pewnym momencie, bliska kiedyś Ronit osoba, sprowokuje u obu kobiet wspomnienia i uaktualni nieprzedawnione uczucie kobiet do siebie.

Dosyć szybko domyślamy się co łączyło kiedyś bohaterki, ale nie jest to nam podstawione pod sam nos, a ich trzymanie się na dystans zupełnie się nie udaje – co ciekawe nie z inicjatywy i pierwszego kroku wyzwolonej od świata, w którym kiedyś żyła Ronit. To Esti nie potrafi dłużej ukrywać w sobie chęci do okazania prawdziwej i szczerej reakcji na spotkanie przyjaciółki, co też jej uświadomi w jak nieszczęśliwym układzie utknęła. Dlatego ta historia wydaje się bardziej angażować widza i zobowiązywać od tematycznie komunikatywnej Carol Todda Heynesa, ponieważ tam mieliśmy przygodę, zainteresowanie odkrywaniem siebie nawzajem, fascynację bez takich konsekwencji, nie tak zobowiązującą i mającą za plecami prawdziwe trudności, jak związek w tej historii.

Nieposłuszne spełniają się na poziomie relacji. Namiętność nie fałszuje ani przez moment, jak i pasja budowania związku. Nie powątpiewamy w żarliwość i uczucie obu kobiet do siebie oraz rozedrganie Esti pomiędzy dwoma światami – konflikt tragiczny. To mogłaby być bardzo prosta filmowo konfiguracja. One w świecie nie dla nich będą krzyczeć o wolność i ostentacyjnie ją okazywać. Jest podobnie nieinfantylnie, ale konsekwentnie pokazana walka o wolność, jak w Fantastycznej Kobiecie, poprzednim filmie Sebastiana. Jednak czasami z mniejszą umiejętnością ogrania sytuacji "pomiędzy", czyli tych szczegółów, kiedy na ekranie emocje nie wydzierają się.

Tutaj ta walka opierać się będzie na próbie znalezienia zrozumienia i akceptacji u męża w owej sytuacji, bez wielkiej dramy, a z refleksją. Na ich przykładzie mówi się o tym, że religia nie powinna unieszczęśliwiać – tego ma świadomość przyjaciel dziewczyn, małżonek Esti, uważany w okolicy i podziwiany młody Rabin. Świetnie, że Nieposłuszne nie wchodzą w niedojrzałą i prostą pyskówkę ze światem. To nie jest dosłowny, filmowy cios wymierzony w cudzy sposób życia, tylko zwrócenie uwagi na możliwość wyboru. Potrzebę wyboru w życiu człowieka.

Nieposłuszne są filmem czasami zbyt posłusznym, czasami zbyt melodramatycznym, ale przede wszystkim podejmującym poważny temat, przyznając się, że są sytuacje, w których zawsze ktoś ucierpi. I to jest napisane z gracją, bez wykłócania się, poszukując porozumienia i zrozumienia, że czysta miłość to ta, gdzie kochają się dwie osoby, nie według regulaminu, zasad z zewnątrz, a komunikatu z wnętrza ludzkiego ciała.

Czy ta recenzja była pomocna? Tak Nie

Komentarze 1

mmonkey 2018-08-25 6

Niby nic nowego i specjalnie odkrywczego, ale na szczęście Lelio potrafi wybić tą historię ponad przeciętność. The Cure <3

Współtworzą