W jugosłowiańskiej wojnie narodowowyzwoleńczej (II Wojna Światowa), dowodzona przez marszałka Tito, partyzantka nie dysponowała ani ciężką artylerią, ani armatami dalekiego zasięgu. Dlatego kiedy sytuacja wymagała zniszczenia umocnionych fortyfikacji, do akcji wkraczali „bombaši” (bombowcy) – szczególna, nie znana w innych armiach formacja, składająca się z szaleńczo odważnych, gardzących śmiercią żołnierzy. Film jest opowieścią o dwóch z nich – wielkich przyjaciołach Đoce i Kovaču, którzy w tych trudnych, wojennych czasach mieli szczególny stosunek do innych ludzi i do śmierci.