Jennifer (Laura Dern) zwiedza świat, pracując jako dziennikarka i wykładowczyni. Jej życie zdaje się być idealne. Pochodzi z Nowego Jorku, gdzie mieszka ze swoim partnerem. Pewnego dnia jej matka (Ellen Burstyn) znajduje opowiadanie, w którym 13-letnia Jennifer opisała swój specjalny związek z dwoma dorosłymi trenerami. Dziennikarka jest oszołomiona. Zupełnie nie wie, co myśleć. Czytając pożółkłe strony Opowieści, odkrywa szyfr, którym posługiwała się 40 lat wcześniej. Zupełnie zdezorientowana, w żaden sposób nie może przypomnieć sobie tych zdarzeń. W końcu postanawia wrócić w rodzinne strony i skonfrontować się z byłymi trenerami. Jej wyobrażenie na temat młodzieńczych lat zaczyna się rozpadać.
...happy people have no stories...

Kameralny film telewizyjny, który zrobił na mnie większe wrażenie niż większość produkcji kinowych, które widziałem w ciągu ostatniego roku. 10

Cud niepamięci

Opowieść (2018) -

Ale niespodzianka. Kameralny film telewizyjny, który zrobił na mnie większe wrażenie niż większość produkcji kinowych, które widziałem w ciągu ostatniego roku. Sukces projektu tkwi w tym, że nie jest to po prostu kolejny film o pedofilii i ofierze szukającej sprawiedliwości po latach. Równie ważny jest w nim wątek zawodności pamięci i wypierania z niej traumatycznych wydarzeń. Ujęta z tej oryginalnej perspektywy historia jest bardzo pomysłowo nakręcona i koncertowo zagrana zarówno przez Laurę Dern, jak i dziewczynkę grającą jej nastoletnią wersję (Isabelle Nélisse).

Zaskakuje również, że film ten jest praktycznie dziełem debiutantki – to pierwszy film fabularny reżyserki i scenarzystki Jennifer Fox, a jej dorobek dokumentalny też nie jest szczególnie bogaty. Rzadko spotyka się debiuty nakręcone z taką precyzją, świadomością materii filmowej i tego, co i jak chce się opowiedzieć. Dodatkowo twórczyni opisuje tutaj przepracowywanie własnej traumy, gdyż przedstawiona w tym obrazie historia przydarzyła się jej samej. Można sobie wyobrazić, że kręcenie tego filmu było z tego powodu dużo trudniejsze, a pomimo to reżyserka była w stanie powściągnąć emocje i ani na chwilę nie straciła kontroli nad swoim dziełem.

Opowieść (2018) -

Gorąco polecam więc ten film, ale na koniec małe ostrzeżenie. Chociaż w scenach molestowania seksualnego 13-letnią Jennifer zagrała pełnoletnia dublerka, to jednak film jest naprawdę ciężki w oglądaniu – przy czym jeszcze bardziej porażające od owych scen seksu są sceny, w których pedofil „pierze mózg” swojej ofierze. Normalnie nóż się w kieszeni otwiera.

Czy ta recenzja była pomocna? Tak Nie

Komentarze 0

Skomentuj jako pierwszy.

Proszę czekać…