Spektakl autorstwa Antoniego Marianowicza na podstawie farsy Georgesa Feydeau w reżyserii Janusza Józefowicza. Doktor Petypon budzi się rankiem nie we własnym łóżku, lecz pod kanapą, w salonie. Ślady nocnej hulanki są aż nadto widoczne. Nieszczęśnik niczego nie pamięta, w głowie mu huczy, przed oczami wirują strzępy wspomnień szampańskiej zabawy w „Maximie”. Zaniepokojona małżonka zasięga porady lekarskiej u przyjaciela domu i pędzi parzyć ziółka. Z sypialni doktorostwa wyłania się Lulu, gwiazdka od „Maxima”, owinięta od niechcenia prześcieradłem. Przerażony Petypon, „poważny członek społeczeństwa”, dla uniknięcia skandalu chce czym prędzej odprawić panienkę, oferując jej za noc 40 franków – tyle ile sam bierze za wizytę – ale Lulu nie przychodzi przecież do chorych. Prosi o nową suknię, bo jej własną zabrała żona doktora, przekonana, że porzuconą w salonie kreację przysłała jej krawcowa do przymiarki.