Portret czterech kobiet z jednej krakowskiej rodziny. Historia matki, córki, wnuczki i prawnuczki, które oprócz więzów krwi łączy coś jeszcze – alkoholowy nałóg. Temat przekazywanych w sztafecie pokoleń uzależnień posłużył autorce do stworzenia obrazu społeczeństwa od lat trzydziestych do dnia dzisiejszego. To sztuka nie tylko o społecznej pladze alkoholizmu. To okrutne w swym realizmie zaprzeczenie romantycznej wizji kobiety, jako bogini ogniska domowego i strażniczki narodowych wartości. W realizacji Wojciecha Urbańskiego autorka, Elżbieta Chowaniec, występuje jako jedna z postaci dramatu.