Krótkometrażowy film dokumentalny przedstawia przebieg erupcji wulkanu Krakatoa z 1883 roku oraz jej konsekwencje dla regionu cieśniny Sundajskiej. Narracja prowadzi widza przez kolejne etapy narastającej aktywności sejsmicznej, ukazując zmiany zachodzące w obrębie wyspy i okolicznych terenów. Materiał koncentruje się na samym zjawisku przyrodniczym oraz jego bezpośrednich skutkach. W miarę rozwoju wydarzeń przedstawione zostają kolejne eksplozje, unoszące się nad wulkanem chmury popiołu oraz fale uderzeniowe rozchodzące się na znaczne odległości. Zestawienie inscenizowanych ujęć i materiałów ilustracyjnych służy zobrazowaniu skali katastrofy. Szczególną uwagę poświęcono momentowi kulminacyjnemu, kiedy siła wybuchu prowadzi do gwałtownych zmian w krajobrazie. Film ukazuje również następstwa erupcji, w tym powstanie fal morskich docierających do wybrzeży pobliskich wysp. Zniszczenia infrastruktury i wpływ katastrofy na życie mieszkańców regionu stanowią końcowy element przedstawionej relacji. Całość skupia się na rekonstrukcji historycznego wydarzenia i jego oddziaływaniu na otoczenie.