Na celowniku

Parka bohaterów szybko robi się dla widza antypatyczna, zwłaszcza kobieta z mózgiem wielkości orzecha, ale oglądanie tego jest całkiem angażujące. Film potrafi trzymać w napięciu i czasem zaskoczyć, a to w sumie najważniejsze, że nie wieje nudą. Zakończenie też ok. Swoją drogą to aż smutne, że takie zwieńczenie historii – choć proste – jest w kinie wybiciem się poza schemat.

Spiętrzenie klasycznych motywów, które znamy już na pamięć i chemia bliska zeru, zaczynając od postaci, a na narracyjnych rozwiązaniach kończąc. Nie szkodliwy.