Film jest kontynuacją losów Jana Piszczyka, bohatera Zezowatego szczęścia. Akcja rozgrywa się w okresie przemian społecznych zachodzących po śmierci Stalina. Na tle tych wydarzeń historycznych pokazano postać niedoścignionego pechowca – Piszczyka, który po wyjściu z więzienia nie potrafi odnaleźć się w zastanej rzeczywistości. Jest typowym przykładem antybohatera, tchórzliwy i pozbawiony własnych przekonań, stara się sprawiać jak najlepsze wrażenie, odnosi jednak jak najgorsze skutki. Film jest gorzką satyrą na społeczeństwo systemu totalitarnego.