Filmy grób

Lauren (Jennifer Lopez), ambitna reporterka amerykańskiego dziennika, by awansować stara się rozwikłać tajemnicę gwałtów w robotniczej dzielnicy El Paso. Kiedy odkrywa, że jedna z ofiar, z którą przeprowadziła wywiad, nie żyje, zwykłe dziennikarskie śledztwo zaczyna zagrażać również życiu Lauren. W sprawę angażuje się jej były narzeczony, reporter Diaz (Antonio Banderas). Znalezienie sprawców zbrodni będzie tym bardziej niebezpieczne, kiedy dziennikarze odkryją, że padli ofiarami spisku policji, prawników i mieszkańców miasteczka.

Dr Joe Darrow nie może odzyskać równowagi po śmierci swojej ukochanej żony Emily. Wydaje mu się, że wszędzie widzi ważki, które przypominają mu kształt jej znamienia. Wkrótce jeden z dawnych pacjentów Emily, który obudził się ze śmierci klinicznej, mówi mu, że żona próbuje się z nim skontaktować. Joe chce za wszelką cenę rozwikłać tę zagadkę. Pomaga mu w tym siostra Madeline (Linda Hunt), katolicka zakonnica, która uświadamia Joe'mu, że jest pewna nierozwiązana sprawa pomiędzy nim a żoną.

Rok 2008. "Diabeł" i "Skrzydlaty Billy", przywódcy gangu "Trzy Szóstki", powracają, by dokonać zemsty na członkach gangu "Zwycięzcy". Zabijają ich członka "Świętego Louiego", co zmusza resztę członków do działania. Pistolero wraz ze swoją bandą zaczynają ścigać zabójców ich kolegi. Po drodze okazuje się, że "Trzy Szóstki" były powiązane z morderstwem ukochanej Pistolero Cherokee Kisum z 1976 roku.

Młody Amerykanin żydowskiego pochodzenia przybywa na Ukrainę w poszukiwaniu kobiety, która w czasie wojny ocaliła jego dziadka. W pogmatwanych lecz zabawnych poszukiwaniach pomagają mu wyjątkowo niekompetentny tłumacz i starzec nawiedzany przez wojenne wspomnienia.

Pięć osób budzi się w zamkniętym magazynie nie pamiętając kim są. Muszą dowiedzieć się kto jest dobry a kto zły aby pozostać przy życiu.

Opowieść o trzydziestokilkulatce, która po 13 latach spędzonych w więzieniu pragnie zemścić się na mężczyźnie, z którym współpracowała, a który zdradził ją i oskarżył o niepopełnioną zbrodnię.

W tropikalnym klimacie, wśród bogactwa kultur, w Miami działa zespół detektywów Horatia Caine’a. Jest w nim piękna, wykształcona Calleigh Duoquene, specjalistka od balistyki, Tim Speedle, doskonały oficer śledczy, znający wszystkie ulice i zaułki miasta, Eric Delko, przed którym drogi wodne Florydy nie mają tajemnic i wreszcie Alexx Woods, koroner. Wszyscy ci oficerowie zbierają dowody, analizują zbrodnie i przemawiają w imieniu tych, którzy mówić już nie mogą – ofiar.

Film skupia się na roli kościoła katolickiego w czasie II wojny światowej, a szczególnie na postaci papieża Piusa XII, który w obawie przed represjami niemieckimi wobec duchowieństwa i wiernych uchylił się od otwartego potępienia nazistowskich zbrodni. Głównym bohaterem jest oficer SS Kurt Gerstein, który mimo że dostarczał zabójczy gaz do obozów koncentracyjnych, próbuje powiadomić świat, a Watykan w szczególności, o holocauście.

Niespełna czterdziestoletni Wiktor Ruben po stracie przyjaciela przyjeżdża do wujostwa na wieś, gdzie w pobliskim dworku, w gronie kilku panien, spędził młodzieńcze lata. Julia doczekała się bliźniaczek, wyemancypowana Jola wyszła za mąż, Fela przedwcześnie zmarła, zmieniły się też Zosia i Kazia, mała Tunia wyrosła na piękną pannę. Pojawienie się Rubena, jego wspomnienia i chęć ożywienia przeszłości burzą spokój mieszkanek dworu, ujawniają ich powikłane losy, dramaty, życiowe klęski.

Bohater, Gustaw Aschenbach jest kompozytorem (w noweli pisarzem), którego utwory ujawniają wytworne samoopanowanie, znamienne piętno mistrzostwa. Wiedziony tajemniczą siłą porzuca uporządkowany i perfekcyjnie zbudowany świat, by wyruszyć w podróż. Wędrówka Aschenbacha ma znaczenie inicjacyjne, jest metafizyczną wyprawą w głąb sacrum, ku śmierci. Rola inicjacji jest zawsze ta sama - symbole wędrowania, próby inicjacyjne mają zbudować naszą wewnętrzną ontologię, dostarczyć wiedzy o świecie i sobie samym. Kompozytor przybywa do Wenecji, która jest miastem i nie jest jednocześnie, lądem stałym i morzem. To miejsce doskonałe dla rytuałów inicjacyjnych - medialne i niejednoznaczne. Każdy taki rytuał zakłada obecność opiekunów - mediatorów. Tadzio, boski chłopiec będzie towarzyszem ostatniej drogi Aschenbacha. Namiętność do miasta i mitycznego przewodnika, Psychopomposa wyznacza trudy ostatniej wędrówki. Tadzio skupia w sobie apollińską harmonię i dionizyjską zmysłowość. Prowokuje do dyskusji o pięknie. Wiedza, jaką uzyska bohater filmu podczas ostatniej wędrówki mówi, iż piękno nie musi być owocem naszej pracy, piękno może się rodzić spontanicznie, bez naszego udziału. Ma rację Alicja Helman, gdy mówi, że wokół antynomii piękna zorganizowany jest konflikt i noweli i filmu. Wiedza, którą uzyska w drodze inicjacyjnej Aschenbach to tragedia mistrza, który sądził inaczej. Aschenbach z pomocą boskiego dziecka podjął drogę ku pełni, a świat z respektem przyjął wiadomość o jego śmierci.