Filmy grób

Film obrazuje przeżycia człowieka, którego czeka śmierć na stosie z wyroku Świętej Inkwizycji.

Naturalista żyje w dużym mieście. Każdą wolną chwilę wykorzystuje do wyrwania się poza teren aglomeracji. Wsiada w samochód i jedzie na wieś, aby móc spędzać czas na łonie natury, biegać boso, grać na flecie i być może...

10 kwietnia 2010 zapisał się w pamięci Polaków jako dzień narodowego dramatu, ale dla bohaterów filmu to dzień ich największego dramatu osobistego. Wraz z parą prezydencką odeszli w szokujących okolicznościach ich najbliżsi. Większości czas upływający od smoleńskiej katastrofy nie przynosi ulgi. Do tej pory stali z boku, nie występowali przed kamerami, nie brali udziału w publicznej dyskusji. Ewart wraz z ekipą filmową towarzyszyła rodzinom na różnych etapach ich zmagań z trudnymi emocjami. Dokument zawiera sekwencje i zdjęcia, które nigdzie wcześniej nie zostały wykorzystane. Wśród bohaterów są: Wanda Buk (córka generała Tadeusza Buka, Dowódcy Wojsk Lądowych), Lucyna Gągor (żona generała Franciszka Gągora, szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego) czy Krystyna Łuczak-Surówka (żona oficera BOR Jacka Surówki).

Rodzina Barańskich mieszka na przedmieściu. Matka całkowicie poświęca się roli pani domu, co jest źródłem jej nieustającej frustracji. Ojciec utrzymuje rodzinę, ale to nie jego zdanie jest w domu najważniejsze. Model życia Leszczyńskich jest zupełnie inny. Matka jest rozwódką. Ze swojego pierwszego związku ma dorastającą córkę, a z obecnego małżeństwa kilkuletniego syna. Spełnia się zawodowo, podczas gdy jej mąż zmaga się nie tylko z wychowaniem dzieci, ale również z własną niemocą w kwestii ponownego wyboru ścieżki kariery zawodowej. Jest bezrobotny. Choć Barańscy hołdują wartościom konserwatywnym, a Leszczyńscy wydają się być postępowymi intelektualistami, okazuje się, że tak naprawdę więcej ich łączy niż dzieli. Dobre chęci rodziców przynoszą często opłakane, choć zabawne rezultaty.

Dusza samobójcy wyrywa się z piersi i pomaga mu nacisnąć spust rewolweru. Wkłada jego melonik i rusza w miasto. Weszła w ciało pijaka, samotnej matrony, a nawet w nieboszczyka w trumnie, czym przeraziła żałobników. Dała nauczkę ekshibicjoniście-gwałcicielowi, ale sama padła ofiarą oficera wcieliwszy się w ptaszka. Jako cielę została pokrojona na kawałki cielęciny. Wreszcie znalazła bezdusznego człowieka z wakatem na duszę – króla, który bez zastanowienia wydawał wyroki na podwładnych. Niestety, okiennica ucięła mu głowę. Ciało nieboszczyka na ulicy też nie okazało się bezpieczne, bo został pokrojony na organy. Zwariowana dusza wróciła więc do właściciela do grobu i wreszcie miała święty spokój.

Trzech pacjentów szpitala psychiatrycznego opowiada sobie przerażające historie, które im się przydarzyły. Pierwszy otrzymał przeklęty medalion spełniający życzenia. Problem w tym, że zamiast bogactwa przyniósł on zgubę jego rodzinie. Drugi pływając wieczorem łódką spotyka nagą kobietę, która okazuje się żądnym zemsty duchem. Trzeci włamuje się do grobu prostytutki, a ta ożywa.

Antologia 8 i ¾ makabrycznych i absurdalnych żartów. Dowcipne dusze zmarłych, ludobójcze zwierzęta, śmiertelne wyczyny sportowe i wizyty u lekarzy. Każde życie kończy się śmiercią, chociaż na rozmaite sposoby.