Filmy agonia

John Kramer i jego wspólniczka Amanda mszczą się na ludziach, którzy - udając lekarzy - obiecywali nowe życie.

Akcja historii rozpocznie się w momencie kiedy pewna kobieta zaczyna rodzić w czasie strzelaniny. Mężczyzna, który odbiera poród, pan Smith, musi ochronić nowo narodzonego malucha przed armią uzbrojonych rzezimieszków.

Polański wciela się w postać Trelkovskiego, cichego i niepozornego urzędnika, którego szare życie wypełnia się strachem i grozą, kiedy wprowadza się do nowego mieszkania. Do narastającej paranoi przyczyniają się inni lokatorzy, którzy nie zrobią niczego, by pomóc mu opanować obsesję na tle tragicznego losu poprzedniej lokatorki. Czy lęki Trelkovskiego są istotnie uzasadnione czy też są po prostu wynikiem jego prawdopodobnego załamania nerwowego?

Dwoje nieszczęśliwych i zagubionych życiowo trzydziestoparolatków poznaje się i nawiązuje bliższą relację.

Uczęszczając na spotkania grupy wsparcia osób zmagających się z przewlekłym bólem, Claire staje się zainteresowana samobójstwem kobiety z jej grupy. Jednocześnie boryka się z własną, przeżytą niedawno tragedią.

Alicia (Juno Temple) przybywa do Ameryki Południowej na wakacje, które ma spędzić z kuzynką Sarą (Emily Browning). Gdy Sarah musi ją nagle opuścić, Alicia znajduje się na małej chilijskiej wyspie wraz z trójką przyjaciół Sary, wśród których są Barbara (Catalina Sandino Moreno) i Brink (Michael Cera), Amerykanin na studenckiej wymianie, który ma niepokojące, sadystyczne skłonności. Zdezorientowana i przerażona Alicia nie może spać a rzeczywistość staje się dla niej koszmarem, z którego nie może się obudzić. Starożytne rytuały, niepokojące zwierzęce zachowanie i urzekające hipnotyczne stany dotykające najmroczniejszych zakątków... gdy gra wymyka się spod kontroli, konsekwencje są zadziwiające i śmiertelnie niebezpieczne.

Makiko Uchida jest córką jednego z oficerów, służącego podczas drugiej wojny światowej na okręcie Yamato. W 60 rocznicę jego zatopienia, przybywa do portu w południowej Japonii, z nadzieją znalezienia łodzi, która byłaby w stanie zawieść ją do ostatniego miejsca spoczynku okrętu i jego załogi. Przypadkiem trafia na Katsumi Kamio, jednego z garstki ocalałych z tragedii marynarzy. Podczas 15-godzinnej wyprawy do zbiorowej mogiły tysięcy poległych, odbywają jednocześnie podróż w czasie. Wspominają okoliczności ostatniej wyprawy słynnego pancernika oraz swoich utraconych bliskich...

Doktor Stoner przyjeżdża na uniwersytet, by prosić swego kolegę o użyczenie mu asystenta na kilka tygodni. Ten po namowach zgadza się na to. Doktor wraca więc z Davidem, nowym asystentem. Już następnego dnia David zostaje zapoznany z pracą doktora. Od razu też dostaje serię zastrzyków, przeciwko toksynom węży tam trzymanych. Tylko, że zastrzyki powtarzane są codziennie. A David zaczyna czuć się coraz gorzej. I w tedy właśnie dowiaduje się, o prawdziwym charakterze badań doktora. Ale czy nie jest już za późno?

Sześćdziesiąt stóp wzrostu ma gigant Glenn Manning. Pomimo potwornych obrażeń przeżywa ostrzał żołnierzy i upadek z tamy. Od tej pory oszpecony i zmieniony w bestię porywa ciężarówki z jedzeniem, na Meksykańskiej pustyni. Tak właśnie odnajduje go siostra i amerykańskie wojsko. Wkrótce Glenn zostaje uśpiony i przetransportowany do stanów. Kilka dni później gigant dochodzi do siebie i zrywa kajdany.

Historia zaczyna się w 1964, kiedy malarz Francis Bacon (Derek Jacobi) zaskakuje włamywacza George'a Dyera (Daniel Craig) buszującego w jego londyńskiej pracowni i domu w poszukiwaniu czegoś wartościowego. "Kim mógłbyś być?" - wykrzykuje artysta - "niewiele jest w tobie z włamywacza. Rozbieraj się i chodź do łóżka, a będziesz miał wszystko, czego zapragniesz". W tym momencie na zawsze zmieniło się życie obydwu. Dyer przez siedem lat był stałym modelem Bacona i starał się - finansowo wspierany przez Bacona - wydobyć ze środowiska i kultury klasy robotniczej, dostosować do zamkniętego świata artystów. Dyer został obdarowany drogimi garniturami i pieniędzmi, był zabierany w podróże do Paryża i Nowego Jorku, choć nie tworzyli z Baconem dobranej pary. Najwięcej radości dawała mu zazwyczaj wędrówka z młodymi ludźmi po paryskich barach, ale nie był w stanie stawić czoła nieustającym żartom swego dobroczyńcy. Dowcipny Bacon był w swoim żywiole, kiedy zabawiał się i pił z modelkami pozującymi do fotograficznych aktów, kpiąc ze wszystkiego i wszystkich: "Szampan dla moich prawdziwych przyjaciół, prawdziwe cierpienie dla fałszywych" i przedstawiając swoje niekonwencjonalne towarzystwo: "Witamy w obozie koncentracyjnym". Kiedy Dyer skarżył się na nocne koszmary, Bacon krótko replikował "George, nocne koszmary nie mogą być bardziej przerażające, niż życie".