Filmy miłość, sukienka

Były dziennikarz trafia na imprezę charytatywną. Tam spotyka swoją dawną nianię – Charlotte – obecnie sekretarkę stanu USA. Niebawem pomiędzy parą rodzi się uczucie.

Ali (Christina Aguilera) przyjeżdża do Los Angeles z małego miasteczka w stanie Iowa, aby rozpocząć swoją karierę w show biznesie. Zatrudnia się w podupadającym klubie "The Burlesque Lounge", gdzie po długich zmaganiach jej szefowa w końcu odkrywa jej talent.

Aurora postanawia wyjść za mąż. Kiedy pojawiają się nowi sojusznicy, dziewczyna staje po drugiej stronie barykady względem Diaboliny.

Jimmy, Dave i Sean dorastali wspólnie w ubogiej dzielnicy Bostonu. Spędzali całe dnie na ulicy. W ich okolicy niewiele się działo. Do czasu, kiedy Dave został zmuszony do przejażdżki, która na zawsze zmieniła życie trójki przyjaciół. Przestali się spotykać, aby nie przypominać sobie o przeżytych cierpieniach.

Dzień z życia dwóch sprzedawców, Dante'ego i Randala, którzy spędzają swój czas w pracy denerwując klientów, dyskutując o filmach i grając w hokeja na dachu sklepu.

Dwoje zakochanych ludzi ucieka przed wynajętym płatnym zabójcą oraz policją.

Opowieść o księżniczce, która wyrzucona przez złą macochę ze swojego baśniowego świata, musi stawić czoła współczesnej rzeczywistości. Przerażona życiem, w którym nie zawsze wszystko dobrze się kończy, poszukuje sposobu, by powrócić do dawnego życia. Jednak kiedy poznaje pewnego prawnika i zakochuje się, już nic nie jest tak oczywiste jak dawniej.

Film opowiada historię żyjącej w latach 50. XX wieku mieszkającej w Londynie wdowy, która uwielbia luksusowe kreacje od Diora. Chcąc zarobić na wymarzoną sukienkę, uprawia hazard po pracy. Aby spełnić marzenie, jedzie do Paryża. Zmieni to z pewnością jej życie.

Kręgosłupem formalnym filmu są stylizowane na dokument monologi kilku kobiet. Z tych „solowych etiud” powstaje pełnowymiarowa „kolekcja” – nomen omen – psychologicznych „sukienek”. Nie są to jednak portrety, raczej opisy newralgicznych momentów życia. To najbardziej z możliwych kameralne zderzenie czasu z przestrzenią. Czas „materializują” oniryczne, bardzo malownicze impresje, z pozoru niezwiązane z opowieściami kobiet; są jednak bodaj najistotniejszymi kontrapunktami filmowej opowieści. Poetyckie „obrazki” przekazują to co niewypowiedziane wprost przez bohaterki filmu. Nieobecna „fabularność” nie zwalnia opowieści – każda z postaci, wykreowana przez czołówkę polskich aktorek, jest zaskakująco dynamiczna, udramatyzowana, niezwykle wiarygodna, wręcz przeszywająca. Całość wieńczy zaskakująca pointa, kontrowersyjne „ujawnienie obecności” tajemniczego katalizatora kobiecych zwierzeń. Kim jest? Ślepym losem? Nieobliczalnym wyrzutem sumienia? Kimś, z natury rzeczy, rodzaju męskiego? Odpowiedzi na te tajemnicze pytania trzeba szukać aż do ostatniej sceny, ostatniego kadru filmu.

Josey Aimes (Charlize Theron) chciała mieć tylko stałą i pewną pracę pozwalającą na codzienne utrzymanie siebie i dwójki dzieci. Za namową swojej koleżanki Glorii (Frances McDormand) podejmuje pracę w kopalni żelaza w Minnesocie. Josey jest przygotowana na ciężką, ale dobrze płatną pracę, ale to, co spotyka ją w kopalni przechodzi jej najśmielsze oczekiwania. Prześladowana i molestowana przez stanowiących zdecydowaną większość w tej branży mężczyzn, postanawia walczyć o swoje prawa. Jej działania spotykają się jednak ze sprzeciwem lokalnego społeczeństwa.