Filmy przyjaźń, trofeum

Głównym bohaterem filmu Hafstroma jest Erik Ponti, młody, sprawiający masę kłopotów chłopak. Po kolejnej szkolnej bójce matka Erika przenosi go do innej szkoły. Także tutaj Erik nie bardzo potrafi się przystosować, szczególnie, że grupa starszych chłopaków postanowiła zmienić jego życie w piekło.

Akcja filmu skupia się na wielkim potentacie przemysłu tytoniowego, który chcąc zwiększyć zyski swojej firmy zatrudnia Nicka Naylora, znakomicie znającego się na swoim fachu rzecznika prasowego. Naylor zrobi wszystko, aby zadowolić swojego pracodawcę, ale wciąż chce być nieskazitelny w oczach 12-letniego syna.

Jest to opowieść o pingwinach i ich zamiłowaniu do surfingu. Bo podobno ten sport właśnie wymyśliły pingwiny.

Adwokat Miles wygrywa sprawę rozwodową Rexa Rexrotha, który zdradził swoją żonę Marilyn. Kobieta planuje zemstę na prawniku.

Sześcioro młodych mnichów z klasztoru Shaolin próbuje swoich sił w piłce nożnej. Początkowo nie bardzo sobie radzą z tą grą, jednak stopniowo idzie im coraz lepiej. Wkrótce formują drużynę i kwalifikują się do prestiżowego turnieju, w którym główną nagrodą jest milion dolarów.

Historia zaczyna się w 1964, kiedy malarz Francis Bacon (Derek Jacobi) zaskakuje włamywacza George'a Dyera (Daniel Craig) buszującego w jego londyńskiej pracowni i domu w poszukiwaniu czegoś wartościowego. "Kim mógłbyś być?" - wykrzykuje artysta - "niewiele jest w tobie z włamywacza. Rozbieraj się i chodź do łóżka, a będziesz miał wszystko, czego zapragniesz". W tym momencie na zawsze zmieniło się życie obydwu. Dyer przez siedem lat był stałym modelem Bacona i starał się - finansowo wspierany przez Bacona - wydobyć ze środowiska i kultury klasy robotniczej, dostosować do zamkniętego świata artystów. Dyer został obdarowany drogimi garniturami i pieniędzmi, był zabierany w podróże do Paryża i Nowego Jorku, choć nie tworzyli z Baconem dobranej pary. Najwięcej radości dawała mu zazwyczaj wędrówka z młodymi ludźmi po paryskich barach, ale nie był w stanie stawić czoła nieustającym żartom swego dobroczyńcy. Dowcipny Bacon był w swoim żywiole, kiedy zabawiał się i pił z modelkami pozującymi do fotograficznych aktów, kpiąc ze wszystkiego i wszystkich: "Szampan dla moich prawdziwych przyjaciół, prawdziwe cierpienie dla fałszywych" i przedstawiając swoje niekonwencjonalne towarzystwo: "Witamy w obozie koncentracyjnym". Kiedy Dyer skarżył się na nocne koszmary, Bacon krótko replikował "George, nocne koszmary nie mogą być bardziej przerażające, niż życie".